यहेज्केल 31

मिसरनी तुलना देवदारनी झाडनीसंगे व्हसं

1अकरावा वरीसले, तिसरा महीना सुरुवातले परमेश्वरनं वचन माले प्राप्त व्हयनं की 2"मानवपुत्रा," मिसर देशना राजा अनी

त्याना लोकसमुह यासले ईचार की

तु मोठापनतीन कोनामायक शे?

3दख, अश्शुर हाऊ लबानोना एक गंधसरु राहीसनं

त्याले सुंदर फांदया फुटन्यात,

त्यानी सावली दाट व्हयनी, तो उचा वाढीसनं त्याना शेंडा मेघमंडळले जायीसनं भिडनं.

4पानीनी त्याले पोसं, जलाशयनी त्याले वाढावं,

तठेन निघनारा प्रवाह लागवड करेल

सर्वा मळासमां खेळत राहे;

अनी त्याना पाट जंगलमा सर्वा झाडसले जायी पोहचेत.

5जंगलमासला दुसरा झाडसपेक्षा त्यानी उची मोठी व्हयनी,

पानी बराच राहावामुये

त्याले फाटा बराच फुटनात अनी त्यान्या फांदया लांब पसरन्यात.

6आकासमासला बठा चिडा त्यासना फाटाफाटासमां खोपा करेत;

त्यासना खांदाना आधारतीन सर्वा पोर्‍या व्हतात,

त्यासनी सावलीमां मोठमोठला राष्ट्र वस्ती करी राहेत.

7असं तो मोठा व्हयीसनं त्याले लांब लांब फाट फुटनात

म्हनीसनं तो भलता सुंदर दखाये,

कारन त्याना1 मुय मोठा तलावनाजोडे व्हतात.

8देवना बागमासला देवदारुनीघाई त्याले झाकता जमे नही;

सुरुन्या फांदया त्यान्या तोडना नही व्हतात.

अर्मोनवृक्ष त्याना शाखाना तोडनं नही व्हतं;

देवना बागमासला कोणतच झाड त्यानी बराबरी करनारा नही व्‍हतात.

9मी त्याले असंख्य फाटया ते एवढ सुंदर व्हयनं की

देवना एदेन बागमासला सर्वा झाडे त्याना हेवा करेत.

10त्यामुये प्रभु परमेश्वर सांगस, त्यानी सोतालेच उच करेल शे, आपला शेंडाघाई त्यानी मेघमंडयीले भेदेल शे; तो उचा व्हवामुये त्यानं मन उन्मत व्हयेल शे. 11म्हनीसनं मी त्याले एक ताकदवान राष्ट्रनी हातमां दिसू.तो खात्रीतीन त्याना समाचार लि; त्याना दुष्टतामुये मी त्याना त्याग करेल शे. 12दुसरा राष्ट्रसमासला परका लोकेसनी त्याले भयंकर छेदी टाकेल शे; अनी त्याले फेकी दिद्; त्यान्या फाटया पर्वतवर अनी बठा खोरामां पडेल शेतस; देशना बठा नालानालासमां त्यान्या फाटया मुडीसनं पडेल शेतस; पृथ्वीवरना बठा राष्ट्र त्यानी सावलीमाईन जायेल शेतस. 13त्या पडेल झाडसपान आकासमासला चिडा जायीसनं बसतसं; बठा वनपशु त्यान्या फाटयासमां येतस. 14पानीनाजोडे लायेल कोनतबी झाडनी आपली उचीमुये गर्व कराले नको; आपला शेंडाघाई मेघमंडयले भेदाले नको, पानीनी पोसेल झाडनी आपली उचीमुये सोतावर ईस्वास ठेवानं नही; म्हनीसनं हाई घडेल शे, कारन त्या बठासले मृत्युना, अधोलोकना स्वाधीन करामा येयल शे; ज्या खडामां मानवपुत्र जातसं तठे त्यासलेबी जावाले लायेल शे.

15प्रभु परमेश्वर सांगस, ज्या दिन तो अधोलोकी गया त्या दिन मी विलाप कराडं; त्यानाकरता मी जलनिधी झाक, त्यानं प्रवाह बंद करं, महापुर रोखात, त्यासनाकरता मी लबानोनले काय ठिक्कर करी टाक; त्यानाकरता जंगलमासला सर्वा झाडं म्लानवदन व्हयनं. 16खडामां जानारासनीसंगे मी त्याले अधोलोकी ढकली दिद् तवय त्याना पडानं आवाजघाई मी राष्ट्रसले थरथर कापाडं; तवय पृथ्वीना मजारनी भागमासला एदेनना बठा झाडे, पानीमां पोसेल अनी अति सुंदर आशे लबानोन झाड समाधान पावनात. 17राष्ट्रसमाईन त्यानी सावलीमां बसनारा त्याना सहाय्यक त्याबी त्यासनासंगे तलवारघाई ठार करेलसमां अधोलोकी गयात.

18तु वैभवतीन अनी मोठापनतीन ऐदेनमासला झाडसमाईन कोणा तोडीना शे? तुले तर एदेनमासला झाडेसनीसंगे अधोलोकमां ढकलतीन अनी तलवारघाई ठार व्हयेलसनीसंगे बेसुंतीसमां त्या पडी राहातीन. फारो अनी त्याना लोकसमुदाय यासनी आशी गत व्हयी, आशे प्रभु परमेश्वर सांगस.