Пәнд-несиһәтләр 9

Даналиқниң сөзиниң давами, бузуқ хотунниң сөзлири

1Даналиқ өзигә бир өй селип,

Униң йәттә түврүгини орнатти.

2У маллирини союп,

Есил шараплирини арилаштуруп тәйярлап,

Зияпәт дәстихинини яйди;

3Дедәклирини меһман чақиришқа әвәтти,

Өзи шәһәрниң әң егиз җайлирида туруп: 1

4«И саддилар, бу йәргә келиңлар, — дәп чақириватиду;

Наданларға:

5Қени, нанлиримдин еғиз тегип,

Мән арилаштуруп тәйярлиған шараплардин ичиңлар;

6Наданлар қатаридин чиқип, һаятқа еришиңлар,

Йоруқлуқ йолида меңиңлар», — дәватиду.

7Һакавурларға тәнбиһ бәргүчи аһанәткә учрайду,

Қәбиһләрни әйиплигүчи өзигә дағ кәлтүриду.

8Һакавурларни әйиплимә, чүнки у саңа өч болуп қалиду;

Һалбуки, дана кишини әйиплисәң, у сени сөйиду. 2

9Дана адәмгә дәвәт қилсаң, әқли техиму толуқ болиду;

Һәққаний адәмгә дурус йол көрсәтсәң,

Билими техиму ашиду.

10Пәрвәрдигардин әйминиш даналиқниң башлинишидур,

Муқәддәс болғучини тонуш йоруқлуқтур. 3

11Мән даналиқ сәндә болсам, күнлириңни узартимән,

Өмрүңниң жиллири көпийәр. 4

12Сәндә даналиқ болса, пайдини көридиған өзүңсән,

Даналиқни мазақ қилсаң зиян тартидиғанму өзүңсән.

13Надан хотун ағзи бисәрәмҗан, әқилсиздур,

Һеч немә билмәстур. 5

14У ишик алдида олтирип,

Шәһәрниң әң егиз җайлирида орун елип,

15Удул өтүп кетиватқанларға:

16«Кимки садда болса, бу йәргә кәлсун!» — дәватиду,

Вә әқилсизләрни:

17«Оғрилиқчә ичкән су татлиқ болиду,

Оғрилап йегән нан тәмлик болиду!» — дәп чарқиватиду. 6

18Лекин чақирилғучи өлүкләрниң униң өйидә ятқанлиғидин бехәвәрдур,

Униң бурунқи меһманлириниң аллиқачан тәһтисараниң тәглиригә чүшүп кәткәнлигини у сәзмәс. 7 8