Luka 24

E Isusesoro uštiba taro mule

(Mt 28,1–10; Mk 16,1–8; Jn 20,1–10)

1Rano sabale, ko prvo dive oto kurko, o đuvlja ale ko grobo hem ande o mirisija save spreminde. 2I dikhle dai cidime o bar savo inele anglo udar e grobosoro. 3Đerdinde andre, ali na arakhle o telo Gospodesoro e Isusesoro. 4I sar terđona ine adari zbunime, otojekhvar iklile anglo lende duj manuša ano sjajna šeja. 5O đuvlja but darandile hem peravde pumare šere nakori phuv,

a on phende lenđe: “Sose rodena e dživde maškaro mule? 6Ov nane akate. Uštino taro mule! Setinen tumen so vaćerđa tumenđe dok pana inele ani Galileja: 7‘Me, o Čhavo e manušesoro, valjani te ovav dindo ano vasta e grešnone manušengere, te ovav čhivdo ko krsto, ali o trito dive ka uštav.’”

8Tegani on setinde pe da o Isus phenđa lenđe adava. 9I irinde pe taro grobo palal ki diz te vaćeren adava e dešujekhe apostolenđe hem sarijenđe averenđe. 10Adala đuvlja inele i Marija Magdalena, i Jovana, i Marija e Jakovesiri daj, hem avera. I on sa adava vaćerde e apostolenđe, 11ali o apostolja na verujinde lenđe, adalese so mislinde da sa adava izmislinde. 12A o Petar uštino hem prastandilo đi o grobo. Telilo hem dikhlja samo o čaršavi saveja e Isusesoro telo inele paćardo. I irinđa pe palal pučindoj pes so ulo adava.

O Isus mothoj pe duje učenikonenđe ko drom nakoro Emaus

(Mk 16,12–13)

13Adava dive duj oto e Isusesere sledbenici džana ine ko gav Emaus, dur taro Jerusalim dešujekh kilometarija. 14Odrumal vaćerena ine maškara pumende adalestar so ulo adala dive. 15I sar vaćerena ine ađahar, korkoro o Isus alo uzalo lende hem lelja te phirel olencar. 16Ali olenđe na inele muklo te pendžaren le.

17O Isus pučlja len: “Sostar vaćerena maškara tumende phirindoj?”

Tegani on terdine, a ko lengere muja dičhili žalost.

18Jekh olendar, palo anav Kleopa, phenđa lese: “Sar so dičhola, tu injan jedino abanđija ano Jerusalim kova na džanel so ulo adari akala dive.”

19O Isus pučlja len: “So ulo?”

I on phende lese: “Adava so ulo e Isuseja e Nazarećanineja. Ov inele proroko zoralo ano lafija hem ano delja anglo Devel hem anglo sa o narodo. 20Ali amare šerutne sveštenici hem amare avera vođe dinde le te ovel osudime ko meriba hem čhivde le ko krsto. 21Amen nadinđam amen dai ov adava kova ka otkupini e Izraelesere narodo. A ače, tritoi dive sar ulo sa adava. 22Hem pana zbuninde amen nesave amare đuvlja. Rano sabale džele ko grobo, 23ali na arakhle e Isusesoro telo adari. Ale hem phende amenđe da dikhle anđelen kola vaćerde lenđe dai o Isus dživdo. 24Tegani nesave amendar džele ko grobo hem arakhle ađahar sar so phende o đuvlja. Ali na dikhle e Isuse.”

25Tegani o Isus phenđa lenđe: “O, sar na haljovena? Sosei tumenđe pharo te verujinen sa adava so o proroci vaćerde? 26On prorokujinde da o Hrist valjani te nakhel sa adala patnje angleder so đerdini pese ani slava.”

27I tegani lelja te objasnini lenđe soi e Hristestar pisime ano Sveta lila, počindoj e Mojsijasere lilendar hem ano sa e prorokonengere lila.

28Sar avena ine paše uzalo gav Emaus, o Isus ćerđa pe da mangela te džal po dur. 29Ali on terinde le te ačhol vaćerindoj: “Ačhov amencar, adalese so lela te perel i rat!”

I o Isus đerdinđa ano čher hem ačhilo olencar.

30Kad inele olencar uzalo astali, o Isus lelja o maro, zahvalinđa e Devlese, phaglja le hem dinđa len. 31Tegani phravdile lengere jaćha hem pendžarde le dai ov o Isus, ali ov otojekhvar na inele više anglo lende.

32Tegani phende jekh averese: “Na ine amen li sar jag ano vile dok vaćerđa amencar odrumal hem objasninđa amenđe o Sveta lila?”

33I odmah uštine hem irinde pe ko Jerusalim. Adari arakhle sar bešena zajedno o dešujekh apostolja hem avera sledbenici e Isusesere 34kola phende lenđe: “O Gospod čače uštino taro mule hem mothovđa pe e Simonese!”

35Tegani o duj manuša vaćerde lenđe sa so ulo ko drom nakoro Emaus hem sar pendžarde e Isuse kad phaglja o maro.

O Isus mothoj pe e učenikonenđe

(Mt 28,16–20; Mk 16,14–18; Jn 20,19–23; Delja 1,6–8)

36Sar pana vaćerena ine adalestar, o Isus otojekhvar terdino maškar olende hem phenđa lenđe: “Mir tumencar!”

37A on but darandile, adalese so mislinde da dikhena duho.

38Tegani o Isus phenđa lenđe: “Sose darana? Hem sose isi tumen sumnje ano vile? 39Dikhen mle vasta hem mle pre! Me injum! Pipinen man hem ka dikhen! E duho nane telo hem kokala sar so dikhena da man isi!”

40Vaćerindoj adava, mothovđa lenđe ple vasta hem o pre.

41On edobor inele radosna hem začudime da našti ine te verujinen. Tegani o Isus pučlja len: “Isi tumen li nešto hajbnase?”

42I on dinde le kotor oto peko maćho. 43Ov lelja hem halja le anglo lende.

44Tegani o Isus phenđa lenđe: “Akavai o lafija save vaćerđum tumenđe dok injumle tumencar: da valjani te pherđol sa soi pisime mandar ano Zakoni e Mojsijasoro, ano Lila e prorokonengere hem ano Psalmija.”

45Tegani phravđa lengere jaćha te haljoven o Sveta lila, 46i phenđa lenđe: “Ađahari zapisime: O Hrist ka patini hem o trito dive ka uštel taro mule, 47hem ano lesoro anav ka propovedini pe o pokajanje hem oprostiba e grehengoro sa e nacijenđe, počindoj taro Jerusalim. 48Tumen injen svedoci adalestar.

49A me ka bičhalav tumenđe e Svetone Duho, sar so mlo Dad obećinđa. Ali ačhoven ani diz đikote o zoralipe e Devlestar naka huljel upra tumende.”

E Isusesoro uštiba ko nebo

(Mk 16,19–20; Delja 1,9–11)

50Tegani o Isus legarđa ple učenikonen paše uzali Vitanija, i vazdinđa ple vasta hem blagoslovinđa len. 51I sar blagoslovini len ine, cidinđa pe olendar hem legardilo ko nebo. 52A on pele ko kočija anglo leste, i ani bari radost irinde pe ano Jerusalim. 53I stalno džana ine ko Hram te hvalinen e Devle.