സദൃശവാക്യങ്ങൾ 16

1ഹൃദയത്തിലെ നിരൂപണങ്ങൾ മനുഷ്യന്നുള്ളവ;

നാവിന്റെ ഉത്തരമോ യഹോവയാൽ വരുന്നു.

2മനുഷ്യന്നു തന്റെ വഴികളൊക്കെയും വെടിപ്പായി തോന്നുന്നു;

യഹോവയോ ആത്മാക്കളെ തൂക്കിനോക്കുന്നു.

3നിന്റെ പ്രവൃത്തികളെ യഹോവെക്കു സമർപ്പിക്ക;

എന്നാൽ നിന്റെ ഉദ്ദേശങ്ങൾ സാധിക്കും.

4യഹോവ സകലത്തെയും തന്റെ ഉദ്ദേശത്തിന്നായി ഉണ്ടാക്കിയിരിക്കുന്നു;

അനർത്ഥദിവസത്തിന്നായി ദുഷ്ടനെയും കൂടെ.

5ഗർവ്വമുള്ള ഏവനും യഹോവെക്കു വെറുപ്പു;

അവന്നു ശിക്ഷ വരാതിരിക്കയില്ല എന്നതിന്നു ഞാൻ കയ്യടിക്കുന്നു.

6ദയയും വിശ്വസ്തതയുംകൊണ്ടു അകൃത്യം പരിഹരിക്കപ്പെടുന്നു;

യഹോവാഭക്തികൊണ്ടു മനുഷ്യർ ദോഷത്തെ വിട്ടകലുന്നു.

7ഒരുത്തന്റെ വഴികൾ യഹോവെക്കു ഇഷ്ടമായിരിക്കുമ്പോൾ

അവൻ അവന്റെ ശത്രുക്കളെയും അവനോടു ഇണക്കുന്നു.

8ന്യായരഹിതമായ വലിയ വരവിനെക്കാൾ

നീതിയോടെയുള്ള അല്പം നല്ലതു.

9മനുഷ്യന്റെ ഹൃദയം തന്റെ വഴിയെ നിരൂപിക്കുന്നു;

അവന്റെ കാലടികളെയോ യഹോവ ക്രമപ്പെടുത്തുന്നു.

10രാജാവിന്റെ അധരങ്ങളിൽ അരുളപ്പാടുണ്ടു;

ന്യായവിധിയിൽ അവന്റെ വായ് പിഴെക്കുന്നതുമില്ല.

11ഒത്ത വെള്ളിക്കോലും ത്രാസും യഹോവെക്കുള്ളവ;

സഞ്ചിയിലെ പടി ഒക്കെയും അവന്റെ പ്രവൃത്തിയാകുന്നു.

12ദുഷ്ടത പ്രവർത്തിക്കുന്നതു രാജാക്കന്മാർക്കു വെറുപ്പു;

നീതികൊണ്ടല്ലോ സിംഹാസനം സ്ഥിരപ്പെടുന്നതു.

13നീതിയുള്ള അധരങ്ങൾ രാജാക്കന്മാർക്കു പ്രസാദം;

നേർ പറയുന്നവനെ അവർ സ്നേഹിക്കുന്നു.

14രാജാവിന്റെ ക്രോധം മരണദൂതന്നു തുല്യം;

ജ്ഞാനമുള്ള മനുഷ്യനോ അതിനെ ശമിപ്പിക്കും.

15രാജാവിന്റെ മുഖപ്രകാശത്തിൽ ജീവൻ ഉണ്ടു;

അവന്റെ പ്രസാദം പിന്മഴെക്കുള്ള മേഘംപോലെയാകുന്നു.

16തങ്കത്തെക്കാൾ ജ്ഞാനത്തെ സമ്പാദിക്കുന്നതു എത്ര നല്ലതു!

വെള്ളിയെക്കാൾ വിവേകം സമ്പാദിക്കുന്നതു എത്ര ഉത്തമം!

17ദോഷം അകറ്റിനടക്കുന്നതു നേരുള്ളവരുടെ പെരുവഴി;

തന്റെ വഴി സൂക്ഷിക്കുന്നവൻ തന്റെ പ്രാണനെ കാത്തുകൊള്ളുന്നു.

18നാശത്തിന്നു മുമ്പെ ഗർവ്വം;

വീഴ്ചക്കു മുമ്പെ ഉന്നതഭാവം.

19ഗർവ്വികളോടുകൂടെ കവർച്ച പങ്കിടുന്നതിനെക്കാൾ

താഴ്മയുള്ളവരോടുകൂടെ താഴ്മയുള്ളവനായിരിക്കുന്നതു നല്ലതു.

20തിരുവചനം പ്രമാണിക്കുന്നവൻ നന്മ കണ്ടെത്തും;

യഹോവയിൽ ആശ്രയിക്കുന്നവൻ ഭാഗ്യവാൻ.

21ജ്ഞാനഹൃദയൻ വിവേകി എന്നു വിളിക്കപ്പെടും;

അധരമാധുര്യം വിദ്യയെ വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു.

22വിവേകം വിവേകിക്കു ജീവന്റെ ഉറവാകുന്നു;

ഭോഷന്മാരുടെ പ്രബോധനമോ ഭോഷത്വം തന്നേ.

23ജ്ഞാനിയുടെ ഹൃദയം അവന്റെ വായെ പഠിപ്പിക്കുന്നു;

അവന്റെ അധരങ്ങൾക്കു വിദ്യ വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു.

24ഇമ്പമുള്ള വാക്കു തേൻകട്ടയാകുന്നു;

മനസ്സിന്നു മധുരവും അസ്ഥികൾക്കു ഔഷധവും തന്നേ; 251

ചിലപ്പോൾ ഒരു വഴി മനുഷ്യന്നു ചൊവ്വായി തോന്നുന്നു;

അതിന്റെ അവസാനമോ മരണവഴികൾ അത്രേ.

26പണിക്കാരന്റെ വിശപ്പു അവനെക്കൊണ്ടു പണി ചെയ്യിക്കുന്നു;

അവന്റെ വായ് അവനെ അതിന്നായി നിർബ്ബന്ധിക്കുന്നു.

27നിസ്സാരമനുഷ്യൻ പാതകം എന്ന കുഴികുഴിക്കുന്നു;

അവന്റെ അധരങ്ങളിൽ കത്തുന്ന തീ ഉണ്ടു.

28വക്രതയുള്ള മനുഷ്യൻ വഴക്കു ഉണ്ടാക്കുന്നു;

ഏഷണിക്കാരൻ മിത്രങ്ങളെ ഭേദിപ്പിക്കുന്നു.

29സഹാസക്കാരൻ കൂട്ടുകാരനെ വശീകരിക്കയും

കൊള്ളരുതാത്ത വഴിയിൽ നടത്തുകയും ചെയ്യുന്നു.

30കണ്ണു അടെക്കുന്നവൻ വക്രത നിരൂപിക്കുന്നു;

വപ്പു കടിക്കുന്നവൻ ദോഷം നിവർത്തിക്കുന്നു.

31നരച്ച തല ശോഭയുള്ള കിരീടമാകുന്നു;

നീതിയുടെ മാർഗ്ഗത്തിൽ അതിനെ പ്രാപിക്കാം.

32ദീർഘക്ഷമയുള്ളവൻ യുദ്ധവീരനിലും

ജിതമാനസൻ പട്ടണം പിടിക്കുന്നവനിലും ശ്രേഷ്ഠൻ.

33ചീട്ടു മടിയിൽ ഇടുന്നു;

അതിന്റെ വിധാനമോ യഹോവയാലത്രേ.