സങ്കീ. 137

പ്രവാസികളുടെ വിലാപം

1ബാബേൽനദികളുടെ തീരത്ത് ഞങ്ങൾ ഇരുന്നു,

സീയോനെ ഓർമ്മിച്ചപ്പോൾ ഞങ്ങൾ കരഞ്ഞു.

2അതിന്‍റെ നടുവിലുള്ള അലരിവൃക്ഷങ്ങളിന്മേൽ

ഞങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെ കിന്നരങ്ങൾ തൂക്കിയിട്ടു.

3ഞങ്ങളെ ബദ്ധരാക്കിക്കൊണ്ടുപോയവർ:

“സീയോൻഗീതങ്ങളിൽ ഒന്ന് പാടുവിൻ” എന്നു പറഞ്ഞു;

ഞങ്ങളെ പീഡിപ്പിച്ചവർ ഗീതങ്ങളും സന്തോഷവും ഞങ്ങളോടു ചോദിച്ചു.

4ഞങ്ങൾ യഹോവയുടെ ഗീതം

അന്യദേശത്ത് പാടുന്നതെങ്ങനെ?

5യെരൂശലേമേ, നിന്നെ ഞാൻ മറക്കുന്നു എങ്കിൽ

എന്‍റെ വലങ്കൈകൊണ്ട് കിന്നരം വായിക്കുവാന്‍ എനിക്ക് പ്രപ്തിയില്ലാതെ പോകട്ടെ1.

6നിന്നെ ഞാൻ ഓർമ്മിക്കാതെ പോയാൽ,

യെരൂശലേമിനെ എന്‍റെ മുഖ്യസന്തോഷത്തെക്കാൾ വിലമതിക്കാതെ പോയാൽ,

എനിക്ക് പാടുവാന്‍ സാധിക്കാതെ പോകട്ടെ2.

7“ഇടിച്ചുകളയുവിൻ, അടിസ്ഥാനംവരെ അതിനെ ഇടിച്ചുകളയുവിൻ!”

എന്നിങ്ങനെ പറഞ്ഞ ഏദോമ്യർക്കായി

യഹോവേ, യെരൂശലേമിന്‍റെ നാൾ ഓർമ്മിക്കേണമേ.

8നാശം അടുത്തിരിക്കുന്ന ബാബേൽപുത്രിയേ,

നീ ഞങ്ങളോടു ചെയ്തതുപോലെ നിന്നോട് ചെയ്യുന്നവൻ ഭാഗ്യവാൻ.

9നിന്‍റെ കുഞ്ഞുങ്ങളെ പിടിച്ച്

പാറമേൽ അടിച്ചുകളയുന്നവൻ ഭാഗ്യവാൻ.