યાકૂબા પત્ર 3

જીબ યોક આગ

1ઓ મા બાહાબોઅયેહેય, તુમહામાઅને બોજ જાંએ મંડળ્યેમાય પોરમેહેરા વચન હિકાડના શિક્ષક નાંય બોને, કાહાકા તુમા જાંઅતાહા, કા બીજહા તુલનામાય હિકાડનારાહા ન્યાય એને આજુ વોદારે કોઠોરતાથી કોઅલી જાય. 2આમા બોદે બોજ વોખાત ચુકી જાજહે જો કાદો વચનામાય નાંય ચુકે, તે તી સંપુર્ણ માઅહું હેય, એને તો પોતે શરીરાવોય પુરે રીતેકોય કાબુ કોરાહાટી સક્ષમ હેય.

3જોવે આપા ગોડહાન આપહે કાબુમાય કોઅરાહાટી ચ્ચા મુયામાય લગામ લાવતાહા, તોવે આમા ચ્ચા બોદા શરીરાલ બી ફેરવી હોકતાહા. 4એઆ, જાહાજ બી, ભલે ઓહડે મોઠે રોતેહેં, એને વદારે વારાથી ચાલાડલે જાતહેં, તેરુંબી યોક વાહના સુકાનથી જાહાજ ચાલાડનારા ઇચ્છા નુસાર ફિરાવલા જાહે.

5યે રીતે જીબ બી યોક શરીરા હાનો ભાગ હેય બાકી મોઠી-મોઠી વાતહે ઘમંડ કોઅહે, એઆ કેહેકેન, યોક વાહના સીનગા યોક મોઠયે જાડયેલ હોલગાડી દેહે. 6જીબ બી યોક આગ્યે હારકા હેય, ઈ તે જુઠી દુનિયા હેય શરીરા જો ભાગ હેય જીં બોજ ખારાબ હેય એને જીં આમહે શરીરાલ અશુદ્ધ કોય દેહે. ઈ આમહે પુરાં જીવનાલ નરકા કોળ્યે માઅને યેનારી આગડાકોય નાશ કોઅય હોકહે.

7બોદા પ્રકાર જંગલી જોનાવરે, ચિડેં, હોઅપલીન ચાલનારેં જંતુ એને દોરિયામાય રોનારે જંતુ તે માઅહા જાત્યે કોબજામાય ઓઅય હોકતેહેં એને ઓઅય બી ગીયહેં. 8બાકી જીબેલ માઅહા માઅને કાદોબી કોબજામાય નાંય કોય હોકે, તી યોક ઓહડી ખારાબ હેય જીં કોદહી રોકાયજ નાંય, તી યોક જેરીવાળા હાપડા જેરે હારકી બોજ નુકસાન કારક રોહે.

9જીબીકોય આપા પ્રભુ એને આબહા સ્તુતિ કોઅજેહે, એને યાકોય માઅહાન જીં પોરમેહેરા રુપામાય બોનાડલે ગીઅલે હેય હારાપ દેતહેં. 10યોકાજ મુયાકોય સ્તુતિ એને હારાપ બેની નિંગતેહે, ઓ મા બાહાબોઅયેહેય, એહેકોય નાંય ઓરા જોજે.

11કાય જોરા યોકાજ મુયામાઅને ગુળાં એને ખારાં પાઆય બેની નિંગતેહે? 12ઓ મા બાહાબોઅયેહેય, કાય અંજીરા જાડામાયને જેયતુના ફળ, યા દારાખા વાડયેમાય અંજીર લાગી હોકહે? તેહેકોયનુજ ખારાં જોરામાઅને ગુળા પાઆય નાંય નિંગી હોકે.

હાચ્ચાં અંતકરણ

13તુમાહામાય ઓકાલવાળો એને હોમાજદાર કું હેય? જો તુમા ઓએ, તે તુમહાન ઈ યોક હારાં જીવન જીવનાથી, એને ચ્ચે નમ્રતાઆરે જીં તુમહે ઓકાલકોય યેહે હારેં કામે કોઇ દેખાડાં જોજે. 14બાકી જો તુમા પોત-પોતે મોનામાય બોજ ઓદરાય એને સ્વાર્થ રાખતાહા, તે ઘમંડ નાંય કોઅના, એને નાંય તે હાચ્ચાયે વિરુદમાય જુઠા બોલના.

15ઈ ઓકાલ તી નાંય, જીં પોરમેહેરાપાઅને હેય બાકી દુનિયાદારીક, એને શારીરિક, એને સૈતાનિક હેય. 16યાહાટી કા જાં ઓદરાય એને સ્વાર્થ ઓઅહે, તાં જગડો એને બોદા પ્રકારા ખારાબ કામ ઓઅહે. 17બાકી જીં ઓકાલ પોરમેહેરાપાઅને યેહે તી પેલ્લા તે પવિત્ર ઓઅહે પાછે શાંતી ફેલાવનારો, હારાં એને બુદ્ધિવાળો એને દયા એને હારેં કામાહાકોય બોઆલો એને ભેદભાવ વગર એને ઈમાનદાર ઓઅહે. 18એને જો મેળ-મિળાપ કોઅનારો હેય તો શાંત્યે બિયારો વોઅરી એને ન્યાયપણા પાક વાડરી.