ମାର୍‌କ 8

ଜିସୁ ଚାରିଅଜାର୍‌ ଲକ୍‌କେ କୁଆଇଲା

(ମାତିଉ ୧୫:୩୨-୩୯)

1ସେବେଲେ ଆରି ତରେକ୍‌ ବେସି ଲକ୍‌ମନ୍‌ ମିସ୍‌ଲାଇ, ଆରି ସେମନର୍‌ ଲଗେ କାଇବା ପିଇବାକେ କାଇଟା ନ ରଇଲାଜେ ଜିସୁ ସିସ୍‌ମନ୍‌କେ ଲଗେଡାକି କଇଲା, 2“ଏ ଲକ୍‌ମନ୍‌କେ ଦେକି ମକେ ଦୁକ୍‌ ଲାଗ୍‌ଲାନି, କାଇକେବଇଲେ ଏମନ୍‌ ତିନ୍‌ଦିନ୍‌ ଅଇଲାନି ମର୍‌ ସଙ୍ଗ୍‍ ଆଚତ୍‌ ଆରି ଏମନର୍‌ ଲଗେ କାଇବାକେ କାଇଟା ମିସା ନାଇ । 3ତେବେ ମୁଇ ସେମନ୍‌କେ ନ କୁଆଇତେ ଗରେ ପାଟାଇଲେ, ବାଟେ ସେମନର୍‌ ଚେତା ଆଜିଜାଇସି, ସେମନର୍‌ ବିତ୍‌ରେ କେତେକ୍‌ ଲକ୍‌ ଦୁରେଅନି ଆସି ଆଚତ୍‌ ।”

4ସିସ୍‌ମନ୍‌ ତାକେ କଇଲାଇ, “ଇତି ଏ ଚିମ୍‌ରା ଜାଗାଇ ଲକ୍‌ ନ ରଇବାଟାନେ କନ୍ତିଅନି ରୁଟି ଆନି ଏମନ୍‌କେ ପେଟ୍‌ ପୁରାଇବାର୍‌ ?” 5ଜିସୁ ସେମନ୍‌କେ ପାଚାର୍‌ଲା, “ତମର୍‌ଲଗେ କେତେଟା ରୁଟିଆଚେ ?” ସେମନ୍‌ କଇଲାଇ, “ସାତ୍‌ଟା ।”

6ତେଇ ଜିସୁ ସେ ସବୁ ଲକ୍‌ମନ୍‌କେ ବୁଏଁ ବସ୍‌ବାକେ କଇଲା, ଆରି ସେ ସାତ୍‌ଟା ରୁଟି ଦାରିକରି ପର୍‌ମେସର୍‌କେ ଦନିଅବାଦ୍‌ ଦେଇ ସେଟା ସବୁ ବାଙ୍ଗାଇକରି ବାଟାକରିଦେବାକେ ତାର୍‌ ସିସ୍‌ମନ୍‌କେ ଦେଲା । ଆରି ସେମନ୍‌ ଲକ୍‌ମନ୍‌କେ ସେଟା ବାଟାକଲାଇ । 7ସେମନର୍‌ ଲଗେ ଜଡେକ୍‌ ପାରା କେତେଟା ସାନ୍‌ ମାଚ୍‌ ରଇଲା, ସେଟା ମିସା ସେ ପର୍‌ମେସର୍‌କେ ଦନିଅବାଦ୍‌ ଦେଇ ବାଟାକର୍‌ବାକେ କଇଲା । 8ତେଇ ସେମନ୍‌ ସବୁ ଲକ୍‌ ପେଟ୍‍ପୁର୍‌ତେ କାଇଲାଇ ଆରି ଅଗଲ୍‌ଲାଟା ସାତ୍‌ଡାଲା ବେଟ୍‌ଲାଇ । 9ତେଇ ଚାରିଅଜାର୍‌ ଲକ୍‌ମନ୍‌ ରଇଲାଇ । 10ତାର୍‌ପଚେ ଜିସୁ ଲକ୍‌ମନ୍‌କେ ପାଟାଇ ଦେଲା ଆରି ନିଜର୍‌ ସିସ୍‌ମନର୍‌ ସଙ୍ଗ୍‍ ଡଙ୍ଗାଇ ଚଗି ଦଲ୍‌ମନୁତା ନାଉଁର୍‌ ଗଟେକ୍‌ ଜାଗାଇ ଆଇଲା ।

ପାରୁସିମନ୍‌ ଜିସୁକେ ପରିକା କଲାଇ

(ମାତିଉ ୧୬:୧-୪)

111

ପଚେ ପାରୁସିମନ୍‌ ବାରଇ ଆସି ଜିସୁର୍‌ ସଙ୍ଗ୍‍ ଦଦାପେଲା ଅଇବାର୍‌ ଦାର୍‌ଲାଇ । ତାକେ ପରିକା କର୍‌ବାକେ ପାନ୍ଦେ ପାକାଉଁ ବଲି ମନ୍‍କରି, ସେ ଜେ ପର୍‌ମେସର୍‌ଟାନେଅନି ଆସିଆଚେ, ଏଟା ଦେକାଇବାକେ ଆକାସେଅନି ଗଟେକ୍‌ କାବାଅଇଜିବା ଚିନ୍‌ ଦେକାଆ ବଲି କଇଲାଇ । 122ଜିସୁ ଗଟେକ୍‌ ଡେଙ୍ଗ୍‌ପୁଣ୍ଡା ପୁଣ୍ଡିକରି କଇଲା, “ଏବର୍‌ ଲକ୍‌ମନ୍‌ କାଇକେ କାବା ଅଇବା ଚିନ୍‌ ମାଙ୍ଗ୍‌ଲାଇନି ? ମୁଇ ତମ୍‌କେ ସତ୍‌ କଇଲିନି, ଆଜିକାଲିର୍‌ ଏ ଲକ୍‌ମନ୍‌କେ କାବା ଅଇବା କାଇ ଚିନ୍‌ ମିସା ଦେକାଇ ନଏଁ ।”

13ତାର୍‌ପଚେ ଜିସୁ ଆରି ତାର୍‌ ସିସ୍‌ମନ୍‌ ସେମନ୍‌କେ ତେଇ ଚାଡି ଡଙ୍ଗାଇ ଚଗି ଆରି ତରେକ୍‌ ଗାଡ୍‌ ସେପାଟେ ଗାଲା ।

ପାରୁସିମନର୍‌ ସିକିଆ ବିରୁଦେ ଜିସୁର୍‌ ଚେତ୍‌ନା

(ମାତିଉ ୧୬:୫-୧୨)

14ଜିସୁର୍‌ ସିସ୍‌ମନ୍‌ ଡଙ୍ଗାଇ ଗାଲାବେଲେ କାଇବାକେ ରୁଟି ନେବାକେ ପାସ୍‌ରିଜାଇରଇଲାଇ । ସେମନର୍‌ଟାନେ ଏକାଇ ଗଟେକ୍‌ ସେ ରୁଟି ରଇଲା । 153ଜିସୁ ସେମନ୍‌କେ ଜାଗ୍‌ରତ୍‌ କରାଇ କଇଲା, “ପାରୁସିମନର୍‌ ଆରି ଏରଦର୍‌4କମିର୍‌ ଅନି ତରିକ୍‌ନା ଅଇ ରୁଆ ।”

16ଏଟା ସୁନି ସିସ୍‌ମନ୍‌ ନିଜର୍‌ ନିଜର୍‌ ବିତ୍‌ରେ କାତାବାର୍‌ତା ଅଇକରି କଇଲାଇ, “ଆମର୍‌ଲଗେ କାଇବାକେ ରୁଟିନାଇ ବଲି ସେ ଏନ୍ତାରି କଇଲାଇନି ।” 17ସେମନ୍‌ କାଇ ବିସଇନେଇ କାତାବାର୍‌ତା ଅଇଲାଇନି ବଲି ଜିସୁ ଜାନିକରି ସେମନ୍‌କେ କଇଲା, “ତମର୍‌ ଲଗେ ଜେତ୍‌କି ଦର୍‌କାର୍‌ ଆଚେ, ସେତ୍‌କି ରୁଟିନାଇ ବଲିକରି ତମେ କାଇକେ କାତାବାର୍‌ତା ଅଇଲାସ୍‌ନି ? ଏବେଜାକ ତମେ କାଇ ଦେକାସ୍‌ ନାଇ କି ବୁଜାସ୍‌ନାଇ ? ତମର୍‌ ମନ୍‌ କାଇ ଆଁଟ୍‌ ଅଇଗାଲା ଆଚେ କି ? 185ଆଁକି ରଉ ରଉ ଦେକାସ୍‌ ନାଇ ? ଆରି, କାନ୍‌ ରଉ ରଉ ସୁନାସ୍‌ ନାଇ ? ଆମର୍‌ଟାନେ ଜେଡେବେଲେ କାଇବାକେ ଉନା ରଇଲା, ସେ ବେଲେ ମୁଇ କାଇଟା କରିରଇଲି ? ସେ ବିସଇ ତମେ ଏତାଆସ୍‌ ନାଇକି ? 19ମୁଇ ଜେଡେବେଲେ ପାଁଚ୍‌ ଅଜାର୍‌ ଲକର୍‌ ବିତ୍‌ରେ ପାଁଚ୍‌ଟା ରୁଟିବାଙ୍ଗାଇ ରଇଲି, ସେଡ୍‌କି ବେଲେ ତମେମନ୍‌ ସବୁ କେତେକ୍‌ ଡାଲା ବାଙ୍ଗ୍‌ଲା କଣ୍ଡ୍‌ ବେଟି ନେଇ ରଇଲାସ୍‌, ସେଟାକାଇ ତମର୍‌ ମନେ ନାଇ ?” ସେମନ୍‌ ତାକେ କଇଲାଇ, “ବାର ଡାଲା ।”

20“ଆରି, ସେ ଚାରି ଅଜାର୍‌ ଲକର୍‌ ବିତ୍‌ରେ ମୁଇଁ ଜେଡେବେଲ୍‌ ସାତଟା ରୁଟି ବାଙ୍ଗାଇ ରଇଲି, ସେଡ୍‌କିବେଲେ ତମେମନ୍‌ ସବୁ କେତେକ୍‌ ଡାଲା ବାଙ୍ଗ୍‌ଲା କଣ୍ଡ୍‌ ଟୁଲିଆଇ ରଇଲାସ୍‌ ?” ସେମନ୍‌ କଇଲାଇ “ସାତ୍‌ ଡାଲା ।”

21ଆରି ଜିସୁ ସେମନ୍‌କେ ପାଚାର୍‌ଲା, “ମୁଇ କାଇଟା କଇଲିନି, ତମେ କେନ୍ତି ବୁଜାସ୍‌ ନାଇ ?”

ଜିସୁ ଗଟେକ୍‌ କାଣାକେ ଆଁକି ଦେକାଇଲା

22ପଚେ ସେମନ୍‌ ବେତସାଇଦାଇ ଉଟି ଆଇଲାଇ, ଆରି ତେଇ କେତେକ୍‌ ଲକ୍‌ମନ୍‌ ଗଟେକ୍‌ କାଣାଲକ୍‌କେ ଜିସୁର୍‌ ଲଗେ ଆନିକରି ତାକେ ଚିଇକରି ନିକ କର୍‌ବାକେ କଇଲାଇ । 23ଜିସୁ ତାକେ ଆତେଦାରି ଗାଉଁ ବାଇରେ ଡାକିନେଲା, ଆରି ତୁକିକରି ତାର୍‌ ଲାଲ୍‌ ସେ କାଣାର୍‌ ଆଁକିତେଇ ଲାଗାଇଲା । ତାର୍‌ମୁଣ୍ଡେ ଆତ୍‌ ସଙ୍ଗଇକରି “ତୁଇ ଅଲପ୍‌ ମିସା ଦେକି ପାର୍‌ଲୁସ୍‌ନି କି ?” ବଲି ପାଚାର୍‌ଲା ।

24ସେ ଚାରିବେଡ୍‌ତି ଦେକିକରି କଇଲା, “ମୁଇ ଲକ୍‌ମନ୍‌ ଇଣ୍ଡ୍‌ବାଟା ଦେକିପାର୍‌ଲିନି, ମାତର୍‌ ସେମନ୍‌ ଗଚ୍‌ପାରା ଡିସ୍‌ଲାଇନି” ବଲିକରି କଇଲା ।

25ଜିସୁ ଆରିତରେକ୍‌ ସେ କାଣାଲକର୍‌ ଆଁକିତେଇ ଆତ୍‌ସଙ୍ଗ୍‌ ଚିଇଲା । ସେଦାପ୍‌ରେ ଅନି ତାର୍‌ ଆଁକି ନିମାନ୍‌ ଅଇଗାଲା ଆରି ପୁରାପୁରୁନ୍‌ ନିମାନ୍‌ ଦେକିପାର୍‌ଲା । 26ଆରି ଜିସୁ ତାକେ କଇଲା, “ଏବେ ତୁଇ ଗାଏଁ ନ ଜାଆ, ମାତର୍‌ ତର୍‌ ନିଜର୍‌ ଗରେ ଉଟିଜା” ବଲିକରି ପାଟାଇଦେଲା ।

ପିତର୍‌ କଇଲା ଜିସୁ ଅଇଲାନି କିରିସ୍‌ଟ

(ମାତିଉ ୧୬:୧୩-୨୦; ଲୁକ୍‌ ୯:୧୮-୨୧)

27ତାର୍‌ପଚେ ଜିସୁ ଆରି ତାର୍‌ ସିସ୍‌ମନ୍‌ କାଇସେରିଆ ପିଲିପ୍‌ ନାଉଁର୍‌ ଗଡ୍‌ଲଗେ ରଇବା ଚାରିବେଡ୍‌ତିର୍‌ ଗାଉଁ ମନ୍‌କେ ଗାଲାଇ । ବାଟେ ଜିସୁ ତାର୍‌ ସିସ୍‌ମନ୍‌କେ ପାଚାର୍‌ଲା, “ଲକ୍‌ମନ୍‌ ମକେ କେ ବଲିକରି ବାବ୍‌ଲାଇନି ?” 286

ସେମନ୍‌ ତାକେ କଇଲାଇ, “କେତେ ଲକ୍‌ମନ୍‌ ତମ୍‌କେ ଡୁବନ୍‌ ଦେଉ ଜଅନ୍‌ ବଲିକରି କଇଲାଇନି, ଆରି ଅଦେକ୍‌ ଲକ୍‌ମନ୍‌ ତମ୍‌କେ ଆଗର୍‌ ଏଲିୟ ବଲି କଇଲାଇନି ଆରି କେତେଲକ୍‌ ତମ୍‌କେ ପର୍‌ମେସରର୍‌ଟାନେଅନି ଆଦେସ୍‌ ପାଇ ଆସି, କାତାଅଇବା ବବିସତ୍‌ବକ୍‌ତା ମନର୍‌ଟାନେଅନି ଗଟେକ୍‌ଲକ୍‌ ବଲି କଇଲାଇନି ।” 297ଆରି ତମେ ମକେ କେ ବଲିକରି ବାବ୍‌ଲାସ୍‌ନି ? ବଲି ଜିସୁ ସେମନ୍‌କେ ପାଚାର୍‌ଲା । ପିତର୍‌ କଇଲା, “ତୁଇ ପର୍‌ମେସର୍‌ ପାଟାଇରଇବା ଉଦାର୍‌କାରିଆ କିରିସ୍‌ଟ” ବଲି କଇଲା ।

30ତେଇ ଜିସୁ ସେମନ୍‌କେ ଡାଟ୍‌ସଙ୍ଗ୍ ଜାଗ୍‌ରତା କରାଇ କଇଲା, “ମୁଇ କେ ବଲି କାକେ ନ କୁଆ ।”

ନିଜର୍‌ ମରନ୍‌ ବିସଇନେଇ ଜିସୁର୍‌ କାତା

(ମାତିଉ ୧୬:୨୧-୨୮; ଲୁକ୍‌ ୯:୨୨-୨୭)

31ତାର୍‌ପଚେ ଜିସୁ, ପର୍‌ମେସର୍‌ ଅନି ଆଇଲା ନର୍‌ପିଲାକେ କାଇ କାଇଟା ଅଇସି ବଲି ତାର୍‌ ସିସ୍‌ମନ୍‌କେ ସିକାଇଦେବାର୍‌ ଦାର୍‌ଲା । ସେ କଇଲା, “ପର୍‌ମେସରର୍‌ଟାନେଅନି ଆଇଲା ନର୍‌ପିଲା ମୁଇ ବେସି ଦୁକ୍‌ କସ୍‌ଟ ପାଇବାର୍‌ ଆଚେ । ମୁକିଅ ନେତାମନ୍‌, ମୁକିଅ ପୁଜାରିମନ୍‌, ଆରି ନିୟମ୍‌ ସିକାଇଦେବା ଲକ୍‌ମନ୍‌ ମକେ ନ ନାମତ୍‌ । ସେମନ୍‌ ମକେ ମରାଇବାଇ ଆରି ତିନ୍‌ଦିନ୍‌ ଗାଲାପଚେ ମୁଇ ଆରି ତରେକ୍‌ ମଲାତେଇଅନି ଜିବନ୍‌ ଅଇ ଉଟ୍‌ବି ।” 32ଏ ସବୁ ବିସଇର୍‌ କାତା ଜିସୁ ତାର୍‌ ସିସ୍‌ମନ୍‌କେ କାଇଟାମିସା ନ ଲୁଚାଇକରି କୁଲାକୁଲି ବାବେ କଇଦେଲା । ସେ ବେଲା ପିତର୍‌ ଜିସୁକେ ଅଁତ୍‌ରେ ଡାକିନେଇକରି କଇଲା, “ତମେ କଇବା କାତା ସବୁ ସେନ୍ତି ନ ଅ ।” 33ଜିସୁ ପିଟିବାଟେ ପାସ୍‌ଲି ତାର୍‌ ସିସ୍‌ମନ୍‌କେ ଦେକ୍‌ଲା ଆରି ପିତର୍‌କେ କଇଲାଇ, “ତୁଇ ଏ କାତା ସଇତାନେଅନି କଇଲୁସ୍‌ନି, ତୁଇ ମର୍‌ଟାନେଅନି ଉଟି ଜା । ତୁଇ ପର୍‌ମେସର୍‌ ପାରା ଚିନ୍ତା ନ କରି ଲକ୍‌ମନର୍‌ ପାରା ଚିନ୍ତା କଲୁସ୍‌ନି ।” ବଲି କଇଲାଇ । 348

ତାର୍‌ପଚେ ଜିସୁ ସିସ୍‌ମନ୍‌କେ ଆରି ଲକ୍‌ମନ୍‌କେ ତାର୍‌ଲଗେ ଡାକିକରି କଇଲାଇ “କେ ମର୍‌ ସିସ୍‌ ଅଇବାକେ ମନ୍‍ କଲାନି ବଇଲେ, ସେ ତାର୍‌ ନିଜର୍‌ ମନ୍‍ କଲାଟା ଚାଡିଦେଇକରି କୁର୍‌ସତେଇ ମର୍‌ବା ଲକ୍‌ମନ୍‌ ପାଇବା ଦୁକ୍‌ କସ୍‌ଟ ପାରା ଦୁକ୍‌ କସ୍‌ଟ ପାଇବାକେ, ତିଆର୍‌ ଅଇକରି ମର୍‌ସଙ୍ଗ୍‍ ଆଇବାର୍‌ ଆଚେ । 359ମାତର୍‌ କେ ନିଜର୍‌ ଜିବନ୍‌ ରକିଆ କର୍‌ବାକେ ମନ୍‍ କର୍‌ସି, ସେ ସେଟା ଆରାଇସି, ମାତର୍‌ ଜେ ମର୍‌ ଲାଗି ଆରି ସୁବ୍‍କବର୍‍ ଜାନାଇବାକେ ତାର୍‌ ଜିବନ ଆରାଇସି ବଇଲେ, ସେ ତାର୍‌ ଜିବନ୍‌ ରକିଆ କର୍‌ସି । 36ଜଦି ଗଟେକ୍‌ ଲକ୍‌ ଦୁନିଆର୍‌ ସବୁ ଜିନିସ୍‌ ପାଇକରି, ନିଜର୍‌ ଜିବନ୍‌ ଆରାଇସି, ସେଟା ତାର୍‌ପାଇ କାଇ ଲାବ୍‌ ନାଇ । 37ଆରି ତାର୍‌ ଆତ୍‌ମାର୍‌ ବାଦୁଲେ କାଇଟା ଦେଲେ ମିସା ସମାନ୍‌ ନ ଅଏ । 38ପର୍‌ମେସର୍‌କେ ଚାଡିକରି ରଇବା ଏ କାରାପ୍‍ ଦୁନିଆଇ, ଲକ୍‌ମନ୍‌ ଜଦି ମର୍‌ ଲାଗି ଆରି ମର୍‌ କାତାର୍‌ ଲାଗି ଲାଜ୍‌ ଅଇବାଇ, ପର୍‌ମେସରର୍‌ ଟାନେଅନି ଆଇଲା ନର୍‌ପିଲା ମୁଇ ମିସା ମର୍‌ ବାବାର୍‌ ବେସି ଉଜଲ୍‌ ଆରି ଡାକ୍‌ପୁଟା ସଙ୍ଗ୍‍ ଆରି ସରଗର୍‌ ସୁକଲ୍‌ ଦୁତ୍‌ମନର୍‌ ସଙ୍ଗ୍‌ ଆଇଲାବେଲେ, ସେମନ୍‍କେ ମର୍‌ଲକ୍‌ମନ୍‌ ବଲି କଇବାକେ ମୁଇ ମିସା ଲାଜ୍‌ ଅଇବି ।”