গীত 93

1যিহোৱাই ৰাজত্ব কৰে, তেওঁ মহিমাৰে সজ্জিত;

যিহোৱা সুসজ্জিত; তেওঁ পৰাক্ৰমেৰে নিজৰ কঁকাল বান্ধিলে;

জগতখনো তেওঁ লৰচৰ হ’ব নোৱাৰাকৈ স্থাপন কৰিলে।

2তোমাৰ সিংহাসন পূৰ্বৰে পৰা স্থাপন কৰা হ’ল;

তুমি অনাদি কালৰে পৰা বিদ্যমান।

3হে যিহোৱা, নদীৰ পানী ওফন্দি উঠিছে,

নদীবোৰ নিজ নিজ তৰঙ্গ ধ্বনিৰে ওফন্দি উঠিছে;

নদীবোৰে নিজ নিজ গর্জনৰ ঢৌ তুলিছে।

4মহা জল সমূহৰ কল্লোল ধ্বনিতকৈয়ো,

সমুদ্ৰৰ প্ৰচণ্ড তৰঙ্গবোৰতকৈয়ো সৰ্ব্বোপৰি যিহোৱা বলৱান।

5তোমাৰ আজ্ঞাবোৰ অতি বিশ্বাসযোগ্য;

হে যিহোৱা চিৰদিনৰ কাৰণে পবিত্ৰতা তোমাৰ গৃহৰ শোভা।