গীত 38

দায়ুদৰ ৰচিত গীত; স্মৰণাৰ্থক উৎসর্গৰ গীত।

1হে যিহোৱা, তোমাৰ ক্ৰোধত মোক ধমকি নিদিবা;

তোমাৰ প্ৰচণ্ড কোপত মোক শাস্তি নিদিবা।

2কিয়নো তোমাৰ কাঁড়বোৰে মোক বিন্ধিছে,

তোমাৰ হাতে মোক বৰকৈ হেঁচি ধৰিছে।

3তোমাৰ ক্রোধৰ কাৰণে মোৰ শৰীৰত ক’তো সুস্থতা নাই;

মোৰ পাপৰ কাৰণে মোৰ অস্থিবোৰত স্বাস্থ্য নাই।

4মোৰ মূৰৰ ওপৰলৈকে মোৰ অনেক অপৰাধবোৰ উঠিছে;

সেইবোৰ মোৰ বাবে বব নোৱাৰা অতি গধুৰ বোজাৰ নিচিনাও হৈছে।

5মোৰ অজ্ঞানতাৰ কাৰণে মোৰ ঘাঁবোৰ গেলি দুৰ্গন্ধময় হৈছে।

6মই দুখ পাই বৰ কুঁজা হৈ পৰিছো,

ওৰে দিনটো শোকাতুৰ হৈ ফুৰিছোঁ।

7মোৰ কঁকালত জ্বলা-পোৰাৰ বিষ হৈছে,

মোৰ শৰীৰৰ ক’তো সুস্থতা নাই।

8মই বৰ দুৰ্ব্বল আৰু ভাগি পৰিছোঁ;

মনৰ ব্যাকুলতাত মই কেঁকাই আছোঁ।

9হে যিহোৱা, মোৰ সকলো কামনা-বাসনা তুমি জানা;

মোৰ হুমুনিয়াহ তোমাৰ পৰা লুকাই থকা নাই।

10মোৰ বুকু ধপধপাইছে; মোৰ শক্তি নোহোৱা হৈ গৈছে;

এনে কি মোৰ চকুও অন্ধকাৰ হৈ গৈছে।

11মোৰ এই অৱস্থা দেখি, বন্ধু-বান্ধৱ আৰু সংগীসকলে মোৰ আপদৰ পৰা আঁতৰত থিয় হৈ থাকে,

মোৰ চুবুৰীয়াসকলেও আঁতৰত থাকে।

12যিসকলে মোৰ প্ৰাণ বিচাৰে, তেওঁলোকে মোলৈ ফান্দ পাতিছে,

যিসকলে মোৰ অনিষ্ট কৰিবলৈ বিচাৰে, তেওঁলোকে ধ্বংসৰ কথা কয়;

তেওঁলোকে ওৰে দিনটো কেৱল ছলনা কৰিবলৈকে চিন্তা কৰি থাকে।

13মই কলা মানুহৰ নিচিনা হ’লো, একোকে নুশুনো;

মই মুখ মেলিব নোৱাৰা বোবা মানুহৰ নিচিনা হ’লো।

14যি মানুহে নুশুনে, যাৰ মুখত কোনো উত্তৰ নাই, মই এনে মানুহৰ নিচিনাই হ’লো।

15হে যিহোৱা, মই তোমালৈহে অপেক্ষা কৰি আছোঁ;

হে মোৰ ঈশ্বৰ যিহোৱা, তুমিয়েই উত্তৰ দিবা।

16মই প্রার্থনা কৰি কওঁ, “যেতিয়া মোৰ ভৰি পিছলি যায়, মোৰ বিৰুদ্ধে যিসকলে অহংকাৰ কৰে, তুমি তেওঁলোকক মোৰ ওপৰত আনন্দ কৰিবলৈ নিদিবা।”

17মইতো প্রায় পৰিয়েই গ’লো; মোৰ ক্লেশ সদায় মোৰ লগতে আছে।

18মোৰ অপৰাধ মই স্বীকাৰ কৰিছোঁ; মোৰ পাপৰ কাৰণে মই দুঃখিত হৈছোঁ।

19যিসকল অকাৰণতে মোৰ শত্রু হৈছে, তেওঁলোক শক্তিশালী।

যিসকলে অকাৰণে মোক ঘৃণা কৰে, তেওঁলোক অনেক।

20মোৰ উপকাৰৰ সলনি তেওঁলোকে মোলৈ অপকাৰহে কৰে; যদিও মই সৎকর্ম কৰোঁ, তেওঁলোক মোৰ বিৰোধী।

21হে যিহোৱা, মোক ত্যাগ নকৰিবা। হে মোৰ ঈশ্বৰ, মোৰ ওচৰৰ পৰা তুমি আঁতৰত নাথাকিবা।

22হে মোৰ যিহোৱা, মোৰ পৰিত্ৰাণকর্তা; মোক সহায় কৰিবলৈ তুমি শীঘ্রে আহাঁ।