যোৱে 1

বৰ্ত্তমানৰ আপদৰ বিষয়।

1পথূৱেলৰ পুত্ৰ যোৱেললৈ অহা এইটো যিহোৱাৰ বাক্য।

2হে পৰিচাৰকসকল, এই কথা শুনা?

আৰু হে দেশনিবাসীসকল, কাণ দিয়া। তোমালোকৰ দিনত বা তোমালোকৰ পূৰ্বপুৰুষসকলৰ দিনত এনে ঘটিছিল নে?

3তোমালোকে নিজ নিজ সন্তান সকলক এই বিষয়ে কোৱা,

আৰু তেওঁলোকেও নিজ নিজ সন্তান সকলক কওঁক,

আৰু তেওঁলোকৰ সন্তান সকলেও তেওঁলোকৰ ভাবী সন্তান সকলক কওঁক।

4কুটি খোৱা ফৰিঙে এৰাখিনি কাকতী ফৰিঙে খালে;

আৰু কাকতী ফৰিঙে এৰাখিনি চেলেকা ফৰিঙে খালে;

আৰু চেলেকা ফৰিঙে এৰাখিনি বিনাশকাৰী1 ফৰিঙে খালে।

5হে মতলীয়াসকল, সাৰ পোৱা আৰু কান্দা!

বিলাপ কৰা, হে দ্ৰাক্ষাৰস পান কৰোঁতাসকল,

কাৰণ নতুন দ্রাক্ষাৰস তোমালোকৰ মুখৰ পৰা সম্পূর্ণৰূপে আতৰাই দিয়া হ’ল।

6কিয়নো এটা জাতি2 মোৰ দেশৰ বিৰুদ্ধে উঠি আহিল,

অসংখ্য প্ৰাণী থকা এক বলবান জাতি।

সিহঁতৰ দাঁত সিংহৰ দাঁতৰ নিচিনা,

আৰু সিংহী3ৰ গুৰি দাঁতৰ নিচিনা সিহঁতৰ গুৰি দাঁত।

7সিহঁতে মোৰ দ্ৰাক্ষালতা ধ্বংস কৰিলে,

আৰু মোৰ ডিমৰু গছৰ বাকলি এৰুৱালে।

সিহঁতে তাক নিচেইকৈ বখলিয়ালে আৰু পেলাই দিলে;

তাৰ ডালবোৰ বগা কৰিলে।

8যৌৱন কালৰ স্বামীৰ শোকত চট কাপোৰেৰে কঁকাল বন্ধা কন্যাৰ নিচিনাকৈ তুমি বিলাপ কৰা।

9যিহোৱাৰ গৃহৰ পৰা ভক্ষ্য আৰু পেয় নৈবেদ্য বন্ধ কৰা হ’ল।

যিহোৱাৰ দাসবোৰ, পুৰোহিতসকলে শোক কৰিছে।

10পথাৰবোৰ নষ্ট হ’ল,

ভূমিয়ে শোক4 কৰিছে।

কিয়নো শস্য নষ্ট কৰা হ’ল,

নতুন দ্ৰাক্ষাৰস শুকাল,

আৰু তেল নাইকিয়া হ’ল।

11হে খেতিয়কসকল, লজ্জিত হোৱা,

হে দ্ৰাক্ষাবাৰী আপডাল কৰোঁতাসকল,

ঘেঁহু ধান আৰু যৱৰ বাবে বাবে বিলাপ কৰা।

কিয়নো পথাৰৰ শস্য বিনষ্ট হ’ল।

12দ্ৰাক্ষালতা শুকাল, ডিমৰু গছ জঁয় পৰিল,

ডালিম, খাজুৰ আৰু আপেলৰ গছবোৰ -

পথাৰৰ সকলো গছ শুকাল। সঁচাকৈ মনুষ্য সন্তান সকলৰ মাজৰ পৰা আমোদ প্ৰমোদ নাইকিয়া হ’ল।

13হে পুৰোহিতসকল, তোমালোকে চট কাপোৰ পৰিধান কৰি বিলাপ কৰা!

হে যজ্ঞ-বেদিৰ পৰিচাৰকসকল, বিলাপ কৰা।

হে মোৰ ঈশ্বৰৰ দাসবোৰ, আহাঁ, চট কাপোৰ পিন্ধি ওৰে ৰাতি পৰি থাকা।

কিয়নো তোমালোকৰ ঈশ্বৰৰ গৃহৰ পৰা ভক্ষ্য আৰু পেয় নৈবেদ্য প্রতিৰোধ কৰা হৈছে।

14তোমালোকে পবিত্ৰ উপবাস নিৰূপণ কৰা,

সমাজ গোট খাবলৈ ঘোষণা কৰা।

পৰিচাৰকসকল আদি কৰি দেশনিবাসী আটাই লোকক গোট খুউৱাই

তোমালোকৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাৰ গৃহত

যিহোৱালৈ কাতৰোক্তি কৰা,

15হায় হায়, এয়ে কেনে দিন!

কিয়নো যিহোৱাৰ ভয়ংকৰ দিন ওচৰ।

এই সকলোৰে সৈতে সৰ্ব্বশক্তিমান ঈশ্বৰৰ পৰা যেন প্ৰলয়হে উপস্থিত হ’ল।

16আমাৰ চকুৰ আগত খোৱা বস্তুবোৰ,

আৰু এনেকি আমাৰ ঈশ্বৰৰ গৃহৰ আনন্দ আৰু উল্লাস লোপ পোৱা নাই নে?

17বোৱা কঠীয়াৰ ধানবোৰ নিজ নিজ চপৰাৰ তলত শুকাই গ’ল,

ভঁৰালবোৰ ধ্বংস কৰা হ’ল, শস্যৰ ঘৰবোৰ ভাগিল,

কাৰণ শস্যবোৰ নাইকিয়া হ’ল।

18পশুবোৰে কেনেকৈ কেঁকাইছে!

চৰণীয়া ঠাই নোহোৱাৰ বাবে

গৰুৰ জাকবোৰ ব্যাকুল হৈছে।

এনেকি মেৰ-ছাগ আৰু ছাগলীৰ জাকবোৰে দণ্ড ভোগ কৰিছে।

19হে যিহোৱা, মই তোমাৰেই আগত কাতৰোক্তি কৰিছোঁ।

কিয়নো অগ্নিয়ে অৰণ্যৰ চৰণীয়া ঠাইবোৰ গ্ৰাস কৰিলে,

অগ্নিশিখাই খেতিৰ সকলো গছবোৰ পুৰি পেলালে।

20বনৰ পশুবোৰেও তোমাৰ আগত ক্ৰন্দন কৰিছে,

কিয়নো জলৰ জুৰিবোৰ শুকাল,

আৰু অৰণ্যৰ চৰণীয়া ঠাইবোৰ অগ্নিয়ে গ্ৰাস কৰিলে।