ইয়ো 6

ইয়োবৰ উত্তৰ

1তেতিয়া ইয়োবে উত্তৰ দি ক’লে,

2“অস, মোৰ মনৰ বেজাৰ জুখিব পৰা হ’লে,

আৰু তাৰ লগতে এফালে মোৰ ক্লেশকো দিব পৰা হ’লে, কেনে ভাল আছিল।

3কিয়নো সেয়ে হোৱা হ’লে, ই সমুদ্ৰৰ বালিতকৈয়ো গধুৰ হ’লহেঁতেন;

এই হেতুকে মোৰ বাক্য অবিবেচনাযুক্ত।

4কিয়নো সৰ্ব্বশক্তিমান জনাৰ বাণবোৰ মোৰ অন্তৰত সোমাল,

মোৰ প্ৰাণে সেইবোৰৰ বিষ পান কৰিছে;

ঈশ্বৰীয় ত্ৰাস সৈন্য সমূহে মোৰ বিৰুদ্ধে বেহু পাতিছে।

5বনৰীয়া গাধই ঘাঁহ পালে জানো চিঞৰে?

বা গৰুৱে দানা পালে জানো হেম্বেলিয়াই?

6যিহৰ সোৱাদ নাই, তাক জানো লোণ নিদিয়াকৈ খোৱা যায়?

বা কণীৰ বগা বিজলুৱা অংশত জানো আস্বাদ আছে?

7মোৰ প্ৰাণে যি যি চুবলৈ অসন্মত,

সেইবোৰেই মোৰ ঘিণলগীয়া আহাৰস্বৰূপ হ’ল।

8অস! মোৰ নিবেদন সফল হোৱা হ’লে,

আৰু ঈশ্বৰে মোৰ বাঞ্ছনীয়খিনি দিয়া হ’লে, কেনে ভাল আছিল।

9অস! ঈশ্বৰে অনুগ্ৰহ কৰি মোক গুড়ি কৰা হ’লে,

তেওঁ হাত মেলি মোক কাটি পেলোৱা হ’লে, কেনে ভাল আছিল।

10সেয়ে হোৱা হ’লেও মই শান্ত্বনা পালোহেঁতেন,

এনে কি, মই নিদাৰুণ যান্ত্ৰণাতো উল্লাস কৰিলোহেঁতেন;

কিয়নো মই পবিত্ৰ জনাৰ বাক্য অস্বীকাৰ কৰা নাই।

11মোৰ বলনো কি, মই যে অপেক্ষা কৰিম?

আৰু মোৰ শেষগতি নো কি, মই যে সহি থাকিম?

12মোৰ বল জানো শিলৰ বল?

বা মোৰ মাংস জানো পিতলৰ?

13মই একেবাৰেই উপায়হীন নহওঁ নে?

আৰু বুদ্ধি-কৌশল মোৰ পৰা সমুলি দূৰ কৰা নহ’ল নে?

14নিৰাশ হৈ যোৱা জনে নিজ বন্ধুৰ পৰা দয়া পাব লাগে;

সেয়ে নহ’লে কিজানি তেওঁ সৰ্ব্বশক্তিমান জনাৰ ভক্তি ত্যাগ কৰিব।

15মোৰ ভাইসকল পৰ্ব্বতৰ জুৰিৰ নিচিনা বিশ্বাসঘাতক;

বৈ শুকাই যোৱা জুৰিৰ নিচিনা অবিশ্বাসী।

16সেইবোৰ বৰফৰ কাৰণে ঘোলা হৈ পৰে,

আৰু হিম সেইবোৰত লীন হৈ যায়;

17কিন্তু শীতকাল হোৱামাত্ৰে সেইবোৰ লুপ্ত হয়,

আৰু গ্রীষ্মকালত নিজ ঠাইৰ পৰা নাইকিয়া হয়।

18সেইবোৰৰ কাষে কাষে যোৱা ভ্রমনকৰীদলবোৰে বাট এৰি যায়,

আৰু মৰুপ্ৰান্তত গৈ সোমাই বিনষ্ট হয়।

19তেমাৰ ভ্রমনকাৰীদলবোৰে সেইবোৰক বিচাৰে,

আৰু চিবাৰ যাত্ৰীসমূহে সেইবোৰলৈ অপেক্ষা কৰে;

20কিন্তু তেওঁলোক আশাত বঞ্চিত হয়,

তেওঁলোক সেই ঠাইলৈ গৈ হতাশ হয়।

21কিয়নো এতিয়া তোমালোক একো নোহোৱা;

তোমালোকে আপদ দেখি ভয় পাইছা।

22মই জানো তোমালোকক কৈছিলোঁ যে, মোক কিছু দিয়া;

তোমালোকৰ সম্পত্তিৰ পৰা মোক উপহাৰ দিয়া?

23বা শত্ৰুৰ হাতৰ পৰা মোক ৰক্ষা কৰা,

নাইবা অত্যাচাৰীহঁতৰ হাতৰ পৰা মোক মুক্ত কৰা?

24মোক শিক্ষা দিয়া, তাতে মই নিমাতে থাকিম;

আৰু মোৰ ভুল কি, সেই বিষয়ে মোক বুজায় দিয়া।

25ন্যায় বাক্য কেনে বেদনাদায়ক!

কিন্তু তোমালোকৰ তৰ্ক-বিতৰ্কত কি দোষ প্ৰকাশিত হয়?

26তুমি কি বায়ুতুল্য কথাৰে নিৰাশজনক আচৰণ কৰিবা,

নে তুমি মোক বাক্যৰে অবহেলা কৰাৰ পৰিকল্পনা কৰিছা?

27তোমালোকে দেখোন পিতৃহীনৰেই চিঠি খেলালাহেঁতেন,

আৰু নিজ বন্ধুকো বেপাৰৰ বস্তু কৰিলাহেঁতেন।

28এতিয়া তোমালোকে অনুগ্ৰহ কৰি মোলৈ চোৱা;

কিয়নো মই নিশ্চয়ে তোমালোকৰ আগত মিছা কথা নকওঁ।

29মই মিনতি কৰোঁ, তোমালোকে পুনৰায় আৰম্ভ কৰা, কোনো অন্যায় নহওঁক;

আকৌ কওঁ, পুনৰায় আৰম্ভ কৰা, মোৰ ধাৰ্মিকতা এতিয়াও থিৰে আছে।

30মোৰ জিভাত জানো অন্যায় আছে?

মোৰ জিভাই জানো চাকি চায় মন্দ বিষয়ৰ আস্বাদ বুজিব নোৱাৰে?