मार्क 10

फेंडलीद बंधन परमेश्वर बनाय मतनेद मजबुती

1मग येशुड आदी जागा इडश्या इंगा यहुदिया प्रांत दाटी यार्देन वंका आतुक फोया. मंदी समुदाय वगातळा आय्यी वान देगार वच्चीर इंगा वाड वान रितीलेका वारकी नेरप्या.

2काही परूशी मंदी येशुन तीकुड वच्चीर. वार वान आडगीर, “मोगुड वडतीन इडवाला इदी बरोबर उंडाद येम?” इदी वार वानदी परिक्षा तीस्कुनदेंक आडगीर. 3येशुड वारकी उत्तर इच्या, “मोशेड मिक येम आज्ञा इच्चीनाड?” 4वार आनीर, “मोशेड मनशीक सोडचिट्ठी राशी मना वडतीन इडशेद परवानगी इच्चीनाड.”1 5येशुड वारनी आन्या, “फक्त मी अंतकरण कठोरपणा कस्रोम मोशेड इदी आज्ञा मीकस्रोम राशीन्या. 6गान उत्पत्ती सुरवातनुस द्यावार वारनी आंडीद इंगा मनशी इल्ला बनायमतीन्या.2

7दिन कस्रोम मनशी मना आम्मा-आब्बान इडशी वडतीसंगा नीलची.

8इंगा वार इद्दार वगा शरीर आय्यार. दिन कस्रोम वार इद्दार लेर तर वगा शरीर उंडार. 3

9दिनकस्रोम द्यावार येम जोडशिनाद, आदी मनशी तेम्पाराद.”

10यप्पुड येशूळड इंगा शिष्यल इल्काडा उंडीर, शिष्यल इ विषय बद्दल वापस वान आडगीर. 11वाड वान आन्या, “येवाड मना वडतीन इडस्ताड इंगा इंगोगो फेंडली शेस्कुंटाड वाड पहिला वडती विरुद्धला व्यभिचार शेस्ताड. 12इंगा जर वडती मना मोगुन इडस्ताद इंगा इंगोगो फेंडली शेस्कुंटाद, तर आदी पण व्यभिचार शेस्ताद.”

शिन्ना बिळ्ळाक येशुनदी आशीर्वाद

13येशुड बिळ्ळामिंदा शेय फेट्टाला इंगा आशीर्वाद इयाला आंका मंदी बिळ्ळान वान तीकुड येकोचीर, पण शिष्यल वारनी बेद्रीचीर. 14यप्पुड येशुड इदी सुश्या आप्पुड वाड कोफामला वारनी आन्या, “शिन्ना बिळ्ळान ना देगार दानिंडा. वारनी लेद आनाकुंडा येनटीक की द्यावारदी राज्य वारलेकाने उंडाद. 15नीन मिक खरेम शेपतान, येवार पण बिळ्ळालेका द्यावार राज्यद स्वीकार शेय्यार वारदी प्रवेश द्यावार राज्यला काक फोई.” 16आप्पुड वाळ बिळ्ळन येतकेन देगार तीस्कुन्या. मना शेय वार मिंदा फेट्या इंगा वारकी आशीर्वाद इच्या.

श्रीमंत जवान मोगाबिडा इंगा अनंत जीवन

17येशुड प्रवासकी फोयेताप्पुड वगा मनशी वानतीकुड फारका वच्या इंगा वान मुंदार मोकाळलु टेकाशी आन्या, “हे उत्तम गुरु, अनंतकाळदी जीवन मिळामतदेंक नीन येम शेयदून?” 18येशुड वान आन्या, “नु नन्नु उत्तम येनटीक आंटाव? द्यावारशिवाय यवारूच उत्तम लेर. 19निक आज्ञाल येरका उंडाइच; खून शेयाक, व्यभिचार शेयाक, दोंगा शेयाक, खोटा साक्ष इयाक, फसा मत्ताक, मना आब्बानदी इंगा आम्माद सन्मान शैय.”4 20आ मनशी आन्या, “गुरु, नीन जवानी नुस इ आज्ञाल पाळास्तुनान.” 21येशुड वान तीकुड सुश्या वाड वान मिंदा प्रीती शेश्या इंगा वान आन्या, “नि लोना वगा माटाद कमी उंडाद. फो, नि देगार येम उंडाद आदी आंता आंमु इंगा गरीबोरकी इच्काड, आंटे स्वर्गला निक संपती शिक्की इंगा मग नडू, ना यंका दा.” 22इदी माटा इनी आ मनशी शेंगेम उदास आय्या इंगा दुखी आय्यी येल्ली फोया येनटीक की वान देगार शेंगेम संपती उंड्या.

संपत्तीद नडमा वाच्चेद

23येशुड आजुबाजूक सुश्या इंगा वाड वान शिष्यलनी आन्या, “द्यावार राज्यला धनवान मनशीद प्रवेश यंता कठीण उंडाद.” 24वानी माटलु इनी शिष्यलकी नवल वाटाश्या, गान येशुड वारनी वापस आन्या, “ना बिळ्ळालाला, द्यावार राज्यला प्रवेश यंता कठीण उंडाद! 25श्रीमंत मनशीद द्यावार राज्यला प्रवेश आय्येकाना वंट्याक सुदी लोन्केल फोयेद सोपा उंडाद.” 26वार इंगा जास्त आश्चर्य चकीत आय्यीर इंगा वगामेगारनी आनीर, “तर मग यवारदी तारण आय्येद शक्य उंडाद?” 27वारतीकुड सुशी येशुड आन्या, “मनसुलाक इदी अशक्य उंडाद पण द्यावारकी लेद, येनटीक की द्यावारकी आंता शक्य उंडाय.”5 28पेत्र वान आनेदेंक आंट्या, “सूड, मिम आंता इडशिनाम इंगा नियंका वच्चीनाम.” 29येशुड आन्या, “नीन मिक खरेम शेपतान, यवार-यवार नाकस्रोम इंगा सुवार्ता कस्रोम इल्लु, शेल्याल, तम्मुड, आमाआब्बाड, बिळ्ळू इंगा शेनशटटू इडशिनार, 30इल्ला प्रतेक मनशिक शेवट काळला छळनुकसंगा शंभरपटता इंडलु, तम्मुळलु, शेल्यानलु, आम्मा, बीळ्ळू, शेनलू इंगा वच्चे युगला अनंतकाळदी जीवन मिळाय मत्यार. 31गान शेंगेम मंदी येवार पहिला उंडार वार आखरीक आय्यार इंगा आखरीक उंडार वार पहिला आय्यार.”

मना सच्चे बद्दल येशुनदी तिसरा भविष्यवाणी

32येशुड इंगा शिष्यल यरुशलेम शहर दावाता फोयेताप्पुड येशुड वार मुंदारकी नडदु. वान शिष्यल विस्मित आय्यीर इंगा वानयंका वचेतोर आद्री फोईनीर. मग येशुड आ बारा शिष्यलनी वापस वगा तीकुड तीस्कुन्या इंगा वान बद्दल येम आय्यी इदी वारकी शेप्या. 33“सुडांडा! मनाम मिन्दिक येरुशलेम शहरकी फोतूनाम इंगा मनशी कोडकुन फट्टी मुख्ययाजक मंदी इंगा नियमशास्त्र शिक्षकलु इर शेतला इच्यार. वार वानकी सच्चेद शिक्षा इच्यार इंगा वार वान इंगोगो यहूदी मंदी शेतला इच्यार. 34वार वानदी मजाक येगरा मत्यार, वानमिंदा उमश्यार, वानकी देब्बाल मत्यार, मतेश्यार इंगा मूड नाळाक वाड इंगा लेशी.”

याकोब इंगा योहानदी विनंती

35आप्पुड याकोब इंगा योहान इर जब्दी कोडकुल वान देगार वच्चीर इंगा वान आनीर, “गुरु, मिम येम नीदेगार आडग्याम आदी नु आदी मा कस्रोम शेय इल्ला माद इच्छा उंडाद.” 36येशुड वारनी आडग्या, “नीन मी कस्रोम येम शेयदून इल्ला मिद इच्छा उंडाद?” 37वार आनीर, “नी वैभवला मानुस वगान मंची शेय तीकुड इंगोगोन रोड्डा शेय तीकुड कुसनेद अधिकार माक इ.” 38येशुड वारनी आन्या, “मीर येम आडगुतुनार इदी मिक येरका लेद. नीन याद प्याला तागतान, आदी मिक तागेद शक्य उंडाद येम? का नीन याद बाप्तिस्मा तीस्कुंटूनानन आदी मिक तीस्कुनेद शक्य उंडाद येम?” 39वार वान आनीर, “माक शक्य उंडाद.” मग येशुड वारनी आन्या, “नीन याद प्याला तागतान आदी मीर ताग्यार इंगा याद बाप्तिस्मा नीन तीस्कुन्यान आदी मीर तीस्कुन्यार, 40गान ना मंची शेय तीकुड किंवा रोड्डा शेय तीकुड कुसना निच्चेद ना शेतल्या लेद. येव्वार कस्रोम आय जागाल तैयार शेशिनार, वार कस्रोमे आय राखाशी फेट्टीनाम.”

खरेम मोठेपणा

41फदी शिष्यल इदी विनंती इनीर आप्पुड वार याकोब इंगा योहान मिंदा शेंगेम कोफाम फडीर. 42आप्पुड येशुड वारनी देगार कुतेश्या इंगा आन्या, “मिक येरका उंडाद की, यहुदी लेनोर यवार अधिपतील उंडार वार वारमिंदा स्वामित्व गाजामतुतार इंगा वारमिंदा अधिकार शेस्तार. 43गान मी बद्दल आल्ला लेद. मी नडमा येवारकी आना फेद्दावोड आयदेंक सुस्तार वाड सेवक कावाबेक. 44इंगा यवारकी पण पहिला आय्येद उंटे वानकी आंदार सेवक कावाबेक. 45येनटीक की मनशी कोडकु पण सेवा शेस्कुनदेंक दालेद तर सेवा शेशेदेंक वच्चीनाड, शेंगेम मंदी सूटकारा कस्रोम स्वताद जेम इद्देंक वच्चीनाड.”

गुड्डी बार्तीमयकी दृष्टीदान

46येशुड इंगा शिष्यल यरीहो शहरकी वच्चीर. मंदीसमुदाय संगा यरीहो इडशी फोयेताप्पुड तीमया कोडकु बार्तीमय इड वगा गुड्ड्योड भिकारी दावा बाजूक कुशींड्या. 47यप्पुड वाड इन्या की, नासरथ येशुड फोयतुनाड आप्पुड वाड बेग्गे कीरली आनेदेंक आंट्या, “येशु, दावीद कोडका नामिंदा दया शेय.” 48आप्पुड वाड तेप्पांग उंडाला आंका शेंगेम मंदी वान बेद्रीचीर. गान वाड इंगा बेग्गे कीरली आनदु, “येशु दावीद कोडका ना मिंदा दया शेय.” 49मग येशुड थांबाश्या इंगा आन्या, “वान कुतेयंडा,” आप्पुड वार आ गुड्डी मनशीन कुतेशी आनीर, “दम फट, येशुड नीनु कुतेस्तुनाड.” 50आ गुड्डी मनशी वानदी झगा फेकेश्या, इंगा लगेच लेशी येशुन तीकुड वच्या. 51येशुड वान आन्या, “नीन नि कस्रोम येम शेयदून इल्ला नीद इच्छा उंडाद?” गुड्डी मनशी वान आन्या, “रब्बी, नाक वापस कमसाला.” 52मग येशुड वान आन्या, “फो! नि विश्वास नीनु शिंगार शेश्या.” लगेच वाड सुदेंक आंट्या इंगा दावाता वाड येशुन यंकाने नडदेंक आंट्या.