1 พงศ์กษัตริย์ 21

1หลังจากนั้น นาโบทชาวยิสเรเอลมีสวนองุ่นแห่งหนึ่งในยิสเรเอล อยู่ติดกับพระราชวังของอาหับ กษัตริย์​แห่งสะมาเรีย 2อาหับ​พูดกับนาโบทว่า “ยกสวนองุ่นของเจ้าให้เราเป็นสวนผักเถิด เพราะอยู่ใกล้บ้านเรา เราจะให้สวนองุ่นที่ดีกว่าแก่เจ้าแทน หรือถ้าเจ้าพอใจ เราจะจ่ายเงินตามมูลค่า”

3นาโบทตอบอาหับ​ว่า “ขอพระยาห์เวห์​ทรงห้ามไม่ให้ข้ายกมรดกของบรรพบุรุษให้ท่าน!”

4อาหับ​กลับบ้านด้วยความขุ่นเคืองและโกรธ เพราะนาโบทชาวยิสเรเอลบอกว่า “ข้าจะไม่ยกมรดกของบรรพบุรุษให้ท่าน” เขานอนบนเตียง หันหน้าหนีและไม่ยอมกินอาหาร 5เยเซเบล ภรรยาของเขาเข้ามาถามว่า “ทำไมท่านถึงเศร้าใจจนไม่ยอมกินอาหาร?”

6เขาตอบว่า “เราไปพูดกับนาโบทชาวยิสเรเอลว่า ‘ขายสวนองุ่นของเจ้าให้เรา หรือถ้าเจ้าพอใจ เราจะให้สวนองุ่นอีกแห่งแทน’ แต่เขาตอบว่า ‘ข้าจะไม่ยกสวนองุ่นให้ท่าน’”

7เยเซเบล ภรรยาของเขาพูดว่า “ท่านปกครองอาณาจักรอิสราเอล​อยู่ไม่ใช่หรือ? ลุกขึ้นกินอาหารและทำใจให้รื่นเริงเถิด ข้าจะยกสวนองุ่นของนาโบทชาวยิสเรเอลให้ท่าน” 8นางจึงเขียนจดหมายในนามอาหับ ประทับตราของเขา แล้วส่งไปยังผู้อาวุโสและขุนนางในเมืองของนาโบทซึ่งอาศัยอยู่ร่วมกับเขา 9ในจดหมายนางสั่งว่า “จงประกาศให้ถืออดอาหารและจัดให้นาโบทนั่งในที่เด่นต่อหน้าประชาชน 10จัดคนชั่วสองคนให้นั่งตรงข้ามเขาและเป็นพยานกล่าวหาว่า ‘เจ้าสาปแช่งพระเจ้า​และกษัตริย์!’ แล้วพาเขาออกไปขว้างหินให้ตาย”

11ชาวเมืองของนาโบท ทั้งผู้อาวุโสและขุนนางที่อยู่ในเมืองนั้น ทำตามคำสั่งในจดหมายที่เยเซเบลส่งมา 12พวกเขาประกาศให้ถืออดอาหารและจัดให้นาโบทนั่งในที่เด่นต่อหน้าประชาชน 13คนชั่วสองคนนั้นมานั่งตรงข้ามนาโบท และเป็นพยานต่อหน้าประชาชน​กล่าวหาว่า “นาโบทสาปแช่งพระเจ้า​และกษัตริย์!” แล้วพวกเขาพานาโบทออกนอกเมืองและขว้างหินจนตาย 14พวกเขาส่งข่าวถึงเยเซเบลว่า “นาโบทถูกขว้างหินตายแล้ว”

15เมื่อเยเซเบลได้ยินว่านาโบทถูกขว้างหินตาย นางก็บอกอาหับ​ว่า “ลุกขึ้นไปยึดสวนองุ่นของนาโบทชาวยิสเรเอลที่เขาไม่ยอมขายให้ท่านเถิด เพราะนาโบทตายแล้ว”

16เมื่ออาหับ​ได้ยินว่านาโบทตายแล้ว เขาก็ลุกขึ้นไปที่สวนองุ่นของนาโบทชาวยิสเรเอลเพื่อยึดไว้

17พระดำรัส​ของพระยาห์เวห์​มาถึงเอลียาห์​ชาวทิชบีว่า 18“ลุกขึ้นไปพบอาหับ กษัตริย์​อิสราเอล​ผู้พำนักในสะมาเรีย เขาอยู่ในสวนองุ่นของนาโบทและกำลังยึดสวนนี้ 19จงบอกเขาว่า ‘พระยาห์เวห์​ตรัสว่า “เจ้าฆ่าเขาแล้วยังยึดทรัพย์ของเขาอีกหรือ?”’ แล้วบอกอีกว่า ‘พระยาห์เวห์​ตรัสว่า “ตรงที่สุนัขเลียเลือดของนาโบท สุนัขจะเลียเลือดของเจ้าเอง”’”

20อาหับ​พูดกับเอลียาห์​ว่า “เจ้าพบเราแล้วหรือ ศัตรูของเรา?”

เอลียาห์​ตอบว่า “ข้าพบท่านแล้ว เพราะท่านขายตัวเองให้ทำสิ่งชั่วร้ายในสายพระเนตรของพระยาห์เวห์ 21ดูเถิด เราจะนำภัยมาเหนือเจ้า กวาดล้างเจ้าให้หมดสิ้น และกำจัดทุกคนในราชวงศ์​อาหับ​ที่ปัสสาวะรดกำแพง1 ไม่ว่าจะถูกกักไว้หรือเป็นอิสระในอิสราเอล 22เราจะทำให้ราชวงศ์​ของเจ้าเป็นเหมือนราชวงศ์​เยโรโบอัม​บุตรเนบัท และเหมือนราชวงศ์​บาอาชา​บุตรอาหิยาห์ เพราะเจ้าทำให้เราโกรธและทำให้อิสราเอล​ทำบาป” 23พระยาห์เวห์​ตรัสถึงเยเซเบลด้วยว่า “สุนัขจะกินเยเซเบลข้างกำแพงเมืองยิสเรเอล 24คนของอาหับ​ที่ตายในเมือง สุนัขจะกิน ส่วนคนที่ตายในทุ่ง นกในท้องฟ้าจะกิน”

25ไม่เคยมีใครเหมือนอาหับ​ที่ขายตัวเองให้ทำสิ่งชั่วร้ายในสายพระเนตรของพระยาห์เวห์ โดยมีเยเซเบลผู้เป็นภรรยาคอยยุยง 26เขาทำสิ่งน่ารังเกียจอย่างยิ่งโดยติดตามรูปเคารพ เหมือนชาวอาโมไรต์ที่พระยาห์เวห์​ทรงขับไล่ออกไปต่อหน้าชาวอิสราเอล

27เมื่ออาหับ​ได้ยินถ้อยคำเหล่านั้น เขาฉีกเสื้อผ้า สวมผ้ากระสอบ อดอาหาร นอนโดยสวมผ้ากระสอบ และเดินไปมาอย่างเศร้าสลด

28พระดำรัส​ของพระยาห์เวห์​มาถึงเอลียาห์​ชาวทิชบีว่า 29“เห็นไหมว่าอาหับ​ถ่อมตัวต่อเรา? เพราะเขาถ่อมตัวต่อเรา เราจะไม่นำภัยมาในสมัยของเขา แต่จะนำภัยมาสู่ราชวงศ์​ของเขาในสมัยบุตรชาย”