Matej 14

Meriba e Jovanesoro e Krstiteljesoro

(Mk 6,14–29; Lk 9,7–9)

1Ko adava vreme o Irod, o vladari e Galilejakoro, šunđa e Isusese 2hem phenđa ple slugenđe: “Adavai o Jovan o Krstitelj! Uštino taro mule hem adalese šaj te ćerel adala čudesija!”

3-4A o Irod phenđa adava adalese so angleder dolinđa e Jovane, phandlja le hem frdinđa le ano phandlipe, adalese so o Jovan phenela lese ine da na tromal te lel romnjaće e Irodijada, ple phralesere e Filipesere romnja.

5Manglja te mudari e Jovane, ali darandilo e narodostar, adalese so dikhle e Jovane sar proroko.

6Ali kad inele e Irodesoro bijando dive, e Irodijadakiri čhaj čhelđa anglo gostija. Adava e Irodese but inele šukar. 7Adalese halja sovli te del la sa so ka mangel.

8A i daj pherđa la te vaćeri: “De man akate ko čaro o šero e Jovanesoro e Krstiteljesoro.”

9E carose pelo žal, ali adalese so halja sovli anglo gostija naredinđa te ćeren pali lakiri volja, 10i bičhalđa ple manušen te čhinen o šero e Jovanesoro ano phandlipe. 11I ande lesoro šero ko čaro hem dinde le e čhajaće, a oj legarđa le pla dajaće. 12I ale e Jovanesere učenici, lelje lesoro telo hem parunde le, i džele te vaćeren e Isusese so ulo.

O Isus parvari više oto pandž hiljade manušen

(Mk 6,33–44; Lk 9,10–17; Jn 6,1–14)

13Kad šunđa o Isus adava, dželo adathar čamcoja ko jekh čučo than, te ovel korkoro. Ali o manuša šunde adava hem taro dizja phirindoj džele palo leste. 14Kad o Isus iklilo taro čamco, dikhlja bute manušen, pelo lese žal olenđe hem sasljarđa e nambormen maškar olende.

15Kad lelja te perel i rat, nakhle đi leste lesere učenici hem phende: “Ko akava than ništa nane, a već perela i rat. Te muke ine e manušen te šaj džan ko gava te činenfse hajbnase.”

16A o Isus phenđa lenđe: “Na valjani te džan. Den len tumen nešto hajbnase.”

17On phende lese: “Akate isi amen samo pandž mare hem duj maćhe.”

18A ov phenđa: “Anen maje adava akari.” 19I naredinđa o manuša te bešen ki čar.

Tegani lelja e pandže maren hem e duje maćhen, dikhlja nakoro nebo hem zahvalinđa e Devlese zako hajba. Phaglja o mare hem dinđa len ko ple učenici, a o učenici dinde len e manušenđe. 20I sare hale đikote na čalile. Palo adava, dešu duj pherde korpe čedinde pe okolestar so ačhilo oto hajba. 21A okola so hale inele đi ko pandž hiljade murša, bizo te dženen pe o đuvlja hem o čhavore.

O Isus phirela upro pani

(Mk 6,45–52; Jn 6,16–21)

22I odmah palo adava o Isus terinđa e učenikonen te đerdinen ko čamco hem angleder oleste te džan ki aver strana oto jezero, đikote ov bičhali čhere e manušen. 23Kad bičhalđa čhere e manušen, uštino ki gora, korkoro, te molini pe. Kad peli i rat, ov pana inele adari, korkoro. 24A o čamco već inele dur e phuvjatar, hem lelje te khuven le o talasija, adalese so nakoro leste phudinđa i barval.

25Đi sar maškaro trin hem šov o sati prekali rat, o Isus alo nakoro učenici phirindoj upro jezero. 26Kad o učenici dikhle le sar phirela upro jezero, but darandile. Phende: “Adavai duho!” Hem oti dar lelje te vičinen.

27Ali o Isus odmah phenđa lenđe: “Oven hrabra! Me injum. Ma daran!”

28Ko adava, o Petar phenđa lese: “Gospode, te injan tu, naredin maje te avav kora tute upro pani!”

29I o Isus phenđa lese: “Ava!”

O Petar iklilo taro čamco hem lelja te džal nakoro Isus phirindoj upro pani.

30Ali kad dikhlja kobor zorali i barval, darandilo hem lelja te properel ano pani, i vičinđa: “Gospode, spasin man!”

31O Isus odmah pružinđa plo vas hem dolinđa le, i phenđa lese: “Tikora verakere manušeja, sose sumnjinđan?”

32I kad đerdinde ko čamco, i barval ačhili. 33A o učenici ano čamco pele ko kočija anglo Isus hem phende: “Tu čače injan o Čhavo e Devlesoro!”

O Isus sasljari e nambormen ano Genisaret

(Mk 6,53–56)

34I o Isus hem lesere učenici nakhle ki aver strana oto jezero, ki phuv e Genisaretakiri. 35A kad o manuša taro adava than pendžarde e Isuse, sarijenđe taro sa adava krajo vaćerde so alo, i ande koro leste sa e nambormen. 36Molinena le ine te mukel len samo te dolen pe upro lesere fostanesoro krajo. I ule saste sare kola dolinde pe.