Marko 2

E Isuse isi pravo te oprostini o grehija

(Mt 9,1–8; Lk 5,17–26)

1Nekobor dive palo adava, kad o Isus irinđa pe ko Kafarnaum, ano čher kaj bešela ine, o manuša šunde dai ov adari. 2I edobor džene čedinde pe adari da na inele više than čak ni anglo udar. A ov propovedini lenđe ine o Lafi e Devlesoro.

3Tegani ale koro Isus štar manuša akharindoj jekhe manuše kova našti ine te phirel ni te mrdini. 4I sar taro narodo našti ine te aven anglo Isus, ćerde rupa ko tavani upreder o than kote inele o Isus prekali savi mukle e namborme sa e nosiljkaja ki savi pašlilo.

5Kad o Isus dikhlja lengiri vera, phenđa e nambormese: “Mlo čhavo, oprostimei će te grehija!”

6A adari inele nesave učitelja e Zakonestar kola ana pumende pučle pe: 7“Sar šaj akava te vaćeri ađahar? Ov hulini! Ko šaj te oprostini o grehija sem o jekh Devel?”

8O Isus odmah džanđa ano plo duho so on ađahar mislinena, i pučlja len: “Sose ađahar mislinena? 9Soi po lokhe te phenel pe e manušese kova našti te phirel: ‘Oprostimei će te grehija’ ili te phenel pe: ‘Ušti, le ti nosiljka hem phir’? 10Ka dokažinav tumenđe da man, e Čhave e manušesere, isi pravo ki phuv te oprostinav o grehija.” Tegani phenđa e manušese kova našti ine te phirel: 11“Tuće vaćerava: ušti, le ti nosiljka hem dža čhere!”

12I o manuš odmah uštino, lelja i nosiljka hem anglo sarijende iklilo avri.

Sare divinde pe hem lelje te slavinen e Devle, vaćerindoj: “Nikad esavko nešto na dikhljam!”

O Isus vičini e Levije hem hala e grešnikonencar

(Mt 9,9–13; Lk 5,27–32)

13I o Isus palem dželo uzalo jezero, a but manuša avena ine koro leste hem ov sikaj len ine. 14Sar nakhela ine adathar, o Isus dikhlja e Levije, e Alfejesere čhave, sar bešela ko than kotar čedela pe o porez, i phenđa lese: “Phir pala mande!”

I ov uštino hem dželo palo leste.

15I sar o Isus inele uzalo astali ano čher e Levijesoro, but carinici hem avera grešnici hale maro oleja hem lesere učenikonencar, adalese so inele but esavke manuša kola džana ine palo Isus.

16Kad nesave učitelja e Zakonestar kola inele fariseja dikhle so o Isus hala e grešnikonencar hem e carinikonencar, pučle lesere učenikonen: “Sose tumaro učitelj hala e carinikonencar hem avere grešnikonencar?”

17A o Isus šunđa adava, i phenđa lenđe: “E sastenđe na valjani doktori, nego e nambormenđe. Me na aljum te vičinav e pravednikonen, nego e grešnikonen.”

E Isuse pučena zako post

(Mt 9,14–17; Lk 5,33–39)

18E Jovanesere e Krstiteljesere učenici hem o fariseja postinena ine. Nesave manuša ale koro Isus hem pučle le: “Sar adava e Jovanesere učenici hem e farisejengere učenici postinena, a te učenici na postinena?”

19O Isus phenđa lenđe: “Šaj li e mladoženjasere amala te postinen kadi olencar o mladoženja? Na. Đikotei o mladoženja olencar, našti te postinen. 20Ali ka aven o dive kad o manuša ka len lendar e mladoženja. Tegani, ko adala dive, ka postinen.

21Niko na sivela o nevo kotor zako šeja upro purano fostani sar te pherel i rupa, adalese so, ko thojba, adava kotor ka čedel pe, ka pharaj pe oto purano fostani hem ka ćerel po bari rupa. 22I niko na čhorela i nevi mol ano purane morćha. Te ćerđa pe ađahar, kad i mol ka zreloni, o morćha ka pharavđon hem ka oven uništime, a i mol ka čhorđol. Nego, i nevi mol čhorela pe ano neve morćha.”

O Isus po baro hem oto savato

(Mt 12,1–8; Lk 6,1–5)

23Ko jekh savato o Isus nakhino maškaro njive, a lesere učenici odrumal lelje te čeden e đivesoro klaso.

24Tegani o fariseja pučle le: “Dikh! Sose te učenici ćerena so palo zakoni na tromal pe ko savato?”

25A o Isus phenđa lenđe: “Nikad li na čitinđen ano Sveto lil so ćerđa o David kad na inole so te hal, kad bokhalile ov hem okola so inele oleja? 26Đerdinđa ano čher e Devlesoro, ano vreme e Avijataresoro e prvosveštenikosoro, halja o posvetime maro, savo nikase na inele muklo te han sem e sveštenikonenđe, hem čak dinđa okolenđe so inele oleja te han.”

27I tegani phenđa lenđe: “O savatoi ćerdo zako manuš, a na o manuš zako savato. 28Ađahar, me, o Čhavo e manušesoro, injum gospodari hem e savatesoro.”