नीति 18

1जो कोणी आपणास वेगळा करतो तो स्वतःची इच्छा पूर्ण करायला पाहतो;

आणि तो सर्व स्वस्थ सुज्ञतेविरूद्ध लढतो.

2मूर्खाला समंजसपणात आनंद मिळत नाही,

पण केवळ आपल्या मनात काय आहे हे प्रगट करण्यात त्यास आनंद आहे.

3जेव्हा वाईट मनुष्य येतो, त्याच्याबरोबर तिरस्कार येतो,

निर्भत्सना आणि लाज त्यासह येतात.

4मनुष्याच्या मुखाचे शब्द खोल पाण्यासारखे आहेत;

ज्ञानाचा झरा वाहणाऱ्या प्रवाहासारखे आहेत.

5जे कोणी चांगले करतात त्यांचा न्याय विपरित करण्यासाठी,

दुष्टाचा पक्ष धरणे चांगले नाही.

6मूर्खाचे ओठ त्यास भांडणात पाडतात,

आणि त्याचे मुख मारास आमंत्रण देते.

7मूर्खाचा नाश त्याच्या तोंडामुळे होतो,

आणि त्याचे ओठ त्यास स्वतःला पाश होतात.

8गप्पागोष्टी करणाऱ्याचे शब्द स्वादिष्ट पक्वान्नासारखे आहेत,

आणि ते अगदी खोल पोटात शिरतात.

9जो कोणी आपल्या कामात निष्काळजी आहे

तो नाश करणाऱ्याचा भाऊ आहे.

10परमेश्वराचे नाव बळकट बुरुजाप्रमाणे आहे;

नीतिमान त्यामध्ये धावत जातो आणि सुरक्षित राहतो.

11श्रीमंताची संपत्ती त्याचे बळकट नगर आहे;

आणि त्याच्या कल्पनेने तो उंच भींतीसारखा आहे.

12मनुष्याच्या नाशापूर्वी त्याचे अंतःकरण गर्विष्ठ असते,

पण गौरवापूर्वी विनम्रता येते.

13जो कोणी ऐकण्यापूर्वी उत्तर देतो,

त्याचे ते करणे मूर्खपणाचे आणि लज्जास्पद असते.

14आजारपणात मनुष्याचा आत्मा जिवंत राहतो,

पण तुटलेला आत्मा कोणाच्याने सोसवेल?

15सुज्ञाचे मन ज्ञान प्राप्त करून घेते,

आणि शहाणा ऐकून ते शोधून काढतो.

16मनुष्याचे दान त्याच्यासाठी मार्ग उघडते,

आणि महत्वाच्या मनुष्यांसमोर त्यास आणते.

17जो सुरुवातीला आपली बाजू मांडतो तो बरोबर आहे असे वाटते,

पण त्याचा प्रतिस्पर्धी येऊन त्यास प्रश्र विचारतो.

18चिठ्ठ्या टाकल्याने भांडणे मिटतात,

आणि बलवान प्रतिस्पर्धी वेगळे होतात.

19दुखवलेल्या भावाची समजूत घालणे हे बळकट तटबंदी असलेले शहर जिंकण्यापेक्षा कठीण आहे.

आणि भांडणे राजवाड्याच्या अडसरासारखे आहेत.

20मनुष्याचे पोट त्याच्या मुखाच्या फळाने भरेल,

तो आपल्या ओठांच्या पीकाने तृप्त होईल.

21जीवन किंवा मरण ही जीभेच्या अधिकारात आहेत;

आणि ज्या कोणाला ती प्रिय आहे तो तिचे फळ खातो.

22ज्या कोणाला पत्नी मिळते त्यास चांगली वस्तू मिळते,

आणि त्यास परमेश्वराचा अनुग्रह प्राप्त होतो.

23गरीब मनुष्य दयेची विनवणी करतो,

पण श्रीमंत मनुष्य कठोरपणाने उत्तर देतो.

24जो कोणी पुष्कळ मित्र करतो तो आपल्याच नाशासाठी ते करतो,

परंतु एखादा असा मित्र असतो की तो आपल्या भावापेक्षाही आपणांस धरून राहतो.