યોહાન 21

તીબીરીયા દોરિયા કોરાડા ઉપે ઈસુ શિષ્યાહાન દર્શન

1યે વાતહે પાછે ઈસુ પોતાલ તીબીરીયાસ દોરિયા મેરે ચ્યા શિષ્યહાન દેખાયો, એને ઈ એહેકેન જાયા. 2સિમોન પિત્તર, થોમા જ્યાલ દિદુમુસ આખતેહે, ગાલીલ ભાગા કાના ગાવામાઅને નતનએલ, એને જબદયા બેન પાહા, એને ઈસુ બિજા બેન શિષ્ય, યોખઠા આતા. 3તોવે સિમોન પિત્તરે ચ્યાહાન આખ્યાં, “આંય માછલે દોઅરાં જાય રિયહો” ચ્યાહાય ચ્યાલ આખ્યાં, “આમા બી તોઆરે યાહુ” યાહાટી ચ્યા નિંગીન ઉડીમાય ચોડી ગીયા, બાકી ચ્યે રાતી ચ્યાહાય કાય નાંય દોઅયા.

4આગલે દિહી હાકાળેહે કોવાળ્યાં ઈસુ દોરિયા મેરે ઉબલો આતો. તેરુંબી શિષ્યહાય ચ્યાલ નાંય વોળખ્યો કા ઓ ઈસુ હેય. 5તોવે ઈસુવે ચ્યાહાન આખ્યાં, “ઓ પાહાહાય, કાય તુમહાપાય કાય ખાઅના હેય?” ચ્યાહાય જાવાબ દેનો, “નાંય.” 6ઈસુવે ચ્યાહાન આખ્યાં, “ઉડી જમણે એછે જાળ ટાકાં, તે તુમહાન મિળી” તોવે ચ્યાહાય જાળ ટાકી, એને આમી બો બોદા માછલાહા લીદે જાળ તાણી નાંય હોક્યા.

7યાહાટી ચ્યા શિષ્યાય જ્યાલ ઈસુ પ્રેમ કોએ, તો સિમોન પિત્તરાલ આખ્યાં, “ઓ તો પ્રભુ હેય” પિત્તરે ઈ વોનાઈન કા પ્રભુ હેય, ડોગલાં પોવી લેદા જ્યેં ચ્યાય માછલે દોઅતા સમયે કાડી થોવલે. એને પાઅયામાય કુદી પોડયો. 8બાકી બિજા શિષ્ય ઉડીવોય બોહીન માછલાહાકોય બોઆલી જાળ તાણતા યેના, કાહાકા ચ્યા મેરાવોયને બોજ દુઉ નાંય આતા, લગભગ હોવ મીટર આતા.

9જોવે ચ્યા મેરે યેના, તોવે ચ્યાહાય કોળસાહા આગ બોળતી એને આઅરા ઉપે માછલા થોવલાં, એને બાખે દેખ્યી. 10તોવે ઈસુવે ચ્યાહાન આખ્યાં, “તુમહાય જ્યેં માછલે આમી દોઅયેહે, ચ્યાહામાઅને વોછે માછલે લેતા યા.” 11સિમોન પિત્તરાય ઉડીવોય ચોડીન યોક હોવ ને ત્રેપન મોઠા માસલાહાકોય બોઆલી જાળ મેરાવોય તાણી. એને ઓલે બોદે માછલે આતેં તેરુંબી જાળ નાંય ફાટી. 12ઈસુવે ચ્યાહાન આખ્યાં, “યા, ખાઅના ખાં” એને શિષ્યહા માઅને કાદાલ ઈંમાત નાંય જાયી કા, ચ્યાલ પુછે, “તું કું હેતો?” કાહાકા ચ્યાહાન ખોબાર આતી કા ઓ ઈસુજ હેય. 13તોવે ઈસુવે બાખે લેઈને ચ્યાહાન દેની, એને તેહેકેન માછલે બી દેને. 14ઈ તીજેદા હેય, ઈસુવે મોઅલા માઅને ઉઠયા પાછે ચ્યા શિષ્યહાન દર્શન દેના.

ઈસુવા પિત્તરા આરે વાત

15ખાય ઉઠયા પાછે ઈસુવે સિમોન પિત્તરાલ આખ્યાં, “ઓ યોહાના પાહા સિમોન, યા બીજહા કોઅતો તું માન વોદારી પ્રેમ કોઅતોહો કા?” ચ્યે આખ્યાં, “હાં પ્રભુ, તુલ તે ખોબાર હેય, આંય તુલ પ્રેમ કોઅતાહાંવ” ઈસુવે ચ્યાલ આખ્યાં, “મા ગેટહાન ચાઆ.” 16ઈસુવે આજુ બિજા દા ચ્યાલ આખ્યાં, “ઓ સિમોન યોહાના પોહા, કાય તું માન પ્રેમ કોઅતોહો?” પિત્તરે જવાબ દેનો, “હાં પ્રભુ તુલ ખોબાર હેય કા આંય તોવોય પ્રેમ કોઅતાહાંવ” ઈસુવે ચ્યાલ આખ્યાં, “મા ગેટહા રાખવાળી કોઓ.” 17તીજા દા ઈસુવે આખ્યાં, “ઓ સિમોન યોહાના પાહા, કાય તું માયેવોય પ્રેમ કોઅતોહો?” પિત્તર મોનામાય દુ:ખી જાયો, કાહાકા ઈસુ ચ્યાલ પાછા તીજા દા પુછ્યાં, કા તું માયેવોય પ્રેમ કોઅતોહો? એને ચ્યે ઈસુવાલ આખ્યાં, “ઓ પ્રભુ, તુલ તો બોદી ખોબાર હેય, આંય તુલ પ્રેમ કોઅતાહાંવ તી તુલ ખોબાર હેયેજ” ઈસુવે ચ્યાલ આખ્યાં, “મા ગેટહાન ચાઆ. 18આંય તુલ હાચ્ચાં-હાચ્ચાં આખતાહાવ, જોવે તું જુવાન આતો, તોવે તું કોંબાર બાંદિન, જાં મોન ગોમે તાં જાંઉ આતો, બાકી જોવે તું ડાઆયો ઓઈ જાહે તોવે તો આથ આગાડી કોઅહે એને બિજો તો કોંબાર બાંદિન તુલ નાંય ગોમે તાં લેય જાય.” 19ઈસુય ઈ આખાહાટી આખ્યાં, કા પિત્તર કેહેકેન મોઅરી એને પોરમેહેરાલ મહિમા કોઅરી, એને એહેકોય આખીન ચ્યાલ આખ્યાં, “મા શિષ્ય બોની રો.”

ઈસુ એને ચ્યા પ્રિય શિષ્ય

20પિત્તર ફિરી વોળીન ચ્યા શિષ્યાલ પાહલા યેતો દેખ્યો, જ્યાલ ઈસુ પ્રેમ કોઅતો આતો, જ્યેં ખાઅના ખાતે સમયે ઈસુવા એછે ડોંગો પોડીન પુછ્યાં, “ઓ પ્રભુ, તુલ દોઆડી દેનારો કું હેય?” 21ચ્યાલ એઇન પિત્તરે ઈસુવાલ આખ્યાં, “ઓ પ્રભુ, ચ્યા કાય ઓઅરી?” 22ઈસુવે ચ્યાલ આખ્યાં, “જો મા ઇચ્છાકોય તો આંય પાછો યીહીં તાંવ લોગુ તો જીવતો રોય, તે તુલ કાય? તું મા શિષ્ય બોની રો.” 23યાહાટી વિસ્વાસ્યાહામાય ઈ વાત ફેલાઈ ગીયી, કા તો શિષ્ય નાંય મોએ, તેરુંબી ઈસુય ચ્યાલ ઈ નાંય આખ્યાં, કા ઓ નાંય મોઅરી, બાકી ઈ આખ્યાં, “જો મા ઇચ્છાકોય તો આંય પાછો યીહીં તાંવ લોગુ તો જીવતો રોય, તે તુલ કાય?”

પુરાં ઓઅના

24ઓ તોજ શિષ્ય હેય, જો યે વાતહેબારામાય સાક્ષી દેહે, એને જ્યાંય યે વાતહેબારામાય લોખલાં હેય, એને આમહાન ખોબાર હેય કા ચ્યા સાક્ષી હાચ્ચી હેય.

25ઈસુવે આજુબી બો બોદે ચમત્કારા કામે કોઅયે, જો તીં બોદા લોખલાં જાતા, તોવે બોદી દુનિયામાય બી ચ્યે ચોપડયેહેન સાંભાળાહાટી ઓલો જાગો નાંય રોતો જ્યેં લોખલે જાતે.