Skip to content
BibleKenya

भड्लाई बाइबिल

लूका 24

यीशुएरू ज़ींतू भोनू

(मत्ती 28:1-10; मरकुस 16:1-8; यूहन्ना 20:1-10)

हफतेरी पेइले दिहैड़ी झ़ेझां किछ कुआन्शां खुशबूदार चीज़ां नेइतां जेई, ज़ैना तैनेईं तियार कियोरी थी ते एन्तां कब्री कां पुज़ी। पन तैनेईं तै घोड़ कब्री करां बिछ़ड़ोरो लाव। ज़ैखन तैना अन्तर जेई त तैन यीशुएरी लाश न मैल्ली। तैखन तैना एन हेरतां परेशान भोइ त दूई मैन्हु ज़ैन छ़ित्तां लिगड़ां लेग्गोरां थियां, तैन कुआन्शन कां एइतां खेड़ोए। तैना कुआन्शां डेरि जेई ते तैना ज़मीनरे पासे तकने लग्गी। तैन मैनेईं तैन जो ज़ोवं, “तुस ज़ींते, मुड़दन मां किजो लोरिथ तोपने। तै इड़ी नईं बल्के ज़ींतो भोरोए तुसन याद नईं कि ज़ेइस तै गलीले मां थियो, त तैनी तुसन ज़ोरू थियूं कि, मैनेरू मट्ठू यानी अवं पापी लोकां केरे हथ्थे देनोए ते क्रूसे पुड़ च़ाढ़नोईं ते फिरी ट्लेइ दिहाड़ां बाद फिरी ज़ींतो भोनोईं।” तैखन तैना यीशुएरी गल्लां याद एई। तैखन तैना कब्री करां च़ेलि जेई, त तैनेईं यीशुएरे 11 चेलन ते बाकी होरि चेलन भी एस गल्लरो पतो दित्तो। ज़ैनेईं प्रेरितन सेइं गल्लां की, मरियम मगदलीनी योअन्ना ते याकूबेरी अम्मा मरियम ते तैस सेइं साथी होरि भी काई कुआन्शां थी। पन तैन, तैन केरि गल्लां कहानी लग्गी, ते तैनेईं तैन केरू याकीन न कियूं। पन पतरस उठो ते तै कब्रेरे पासे दौवड़तो तैस ठैरी कां जेव, ते तैड़ी तैनी लिकतां अन्तर तक्कू ते सिर्फ कफन तैड़ी लाव, ते एस गल्ली पुड़ हैरान भोइतां तैट्ठां च़लो जेव।

इम्माऊसेरे बत्तां चेलन दर्शन

(मरकुस 16:12-13)

फिरी एरू भोवं कि तैन मरां दूई चेले तैस दिहैड़ी एक्की ड्लोंव्वेरे पासे च़लोरे थिये, तैस ड्लोंव्वेरू नवं इम्माऊस थियूं। तैन यरूशलेम नगरेरां 11 किलोमीटर दूर थियूं। तैना एप्पू मांमेइं एस्से बारे मां गल्लां केरते च़लोरे थिये ज़ै बितना बीतोरी थी। ज़ैखन तैना गल्लन मां मसत थिये, ते एप्पू मांमेइं गलबात लोरे थिये केरने त यीशु एप्पू तैन कां नेड़े एइतां तैन सेइं साथी-साथी च़लने लगो। पन तैनेईं यीशु न पिशानो किजोकि परमेशरे तैना पिशान्ने करां रोकोरे थिये। यीशुए तैन जो ज़ोवं, “तुस लोक एप्पू मांमेइं कुन गल्लां केरने लोरेथ?” तैना रुकी जे, ते तैन केरू तुतर उदास लेइहोने लग्गू। तैखन तै ज़ेसेरू नवं क्लियुपास थियूं, तैस सेइं ज़ोने लगो, “यरूशलेम नगरे मां सिर्फ तू अक मैन्हु आस ज़ैस पतो नईं कि, आखरी दिहाड़न मां कुन-कुन भोने लोरूए।” यीशुए ज़ोवं, “कुन लोरूए भोने?” तैनेईं तैस सेइं ज़ोवं, “नासरत नगरेरो यीशु, ज़ै नबी थियो, तै परमेशरेरे ते मैन्हु केरे सामने कम्मन मां ते शिक्षा देने मां बेड़ि शेक्ति बालो थियो। तै प्रधान याजकेईं ते हाकिमेईं केन्च़रे सेइं रोमी गवर्नरे हवाले कियो ते तैस जो कतलेरे हुक्म देइतां तै क्रूस पुड़ च़ाढ़ो। पन असन त उमीद थी कि ए मैनूए, ज़ै इस्राएली लोकन रोमेरे राज़्ज़े करां आज़ाद केरेलो, एन गल्लन अज़ ट्लेइयोवं दिहाड़ीए। हुन्ना असन मरां किछ कुआन्शां अज़ झ़ेझां कब्री कां जोरी थी, तैन केरे ज़ोने सेइं असां हैरान भोए। ज़ैखन तैन लाश न मैल्ली त तैना एन ज़ोंती एई, असेईं स्वर्गदूत लाए ते तैनेईं ज़ोवं, कि यीशु ज़ींतो भोरोए। तैखन किछ इश्शे साथी भी कब्री कां जे, ते ज़ेन्च़रे कुआन्शेईं ज़ोरू थियूं, तेरहु लाव पन यीशु न लाव।” यीशु तैन दूई चेलन सेइं ज़ोवं, “हे बेअक्ल लोकव! तुश्शे लेइ पवित्रशास्त्र मां नेबी केरि ज़ोरी गल्लन पुड़ भी विश्वास केरनो केत्रो मुशकले। कुन मसीहेरे लेइ ज़रूरी न थियूं, कि दुःख झ़ल्ल्ले ते फिरी अपनि महिमा मां दाखल भोए?” यीशु अपने बारे मां तैना सैरी गल्लां समझ़ेइ, ज़ैना पवित्रशास्त्रे मां मूसा करां देंते सारे नेबेईं ज़ोरिन।

एत्रे मां तैना तैस ड्लव्वें नेड़े पुज़े ज़ैड़ी तैनेईं गानू थियूं, तैनेईं बुझ़ू कि यीशु अग्रोवं गानूए। पन तैनेईं एन ज़ोइतां मजबूर कियो, “कि असन कां बिश किजोकि दिहाड़ी डुबोरीए आंधरू भोने बालूए।” बस्सा तै बिशनेरे लेइ तैन सेइं साथी अन्तर च़लो जेव। ज़ैखन तै तैन सेइं साथी रोट्टी खांने बिश्शो त तैनी रोट्टी ट्लाती ते बरकत देइतां ट्लोड़ी ते तैन देने लगो। तैखन तैन केरि एछ़्छ़ी खुल्ली ते तैनेईं तै पिशानो, पन तै तैन करां आलोप भोइ जेव। तैना एप्पू मांमेइं ज़ोने लगे, “ज़ैखन तै बत्तां असन सेइं साथी गल्लां लोरो थियो केरने, ते असन पवित्रशास्त्रेरो मतलब मसमझ़ातो थियो, त असन केरी उमीद भोरी थी।” तैना तैखने तैट्ठां उठे ते यरूशलेम नगरे मां आए ज़ैड़ी तैना यारहे चेले ते होरे तैन केरे साथी एक्की ठैरी मैल्ले। तैना ज़ोने लोरे थिये, “कि प्रभु सच़्च़े ज़ींतो भोरोए ते शमौन पतरसे लाहोरोए।” तैनेईं बत्तरी सैरी गल्लां शुनेई ते फिरी केन्च़रे असेईं यीशु रोट्टी ट्लोड़ते बार पिशानो।

यीशु अपने चेलन पुड़ बांदो भोते

(मत्ती 28:16-20; मरकुस 16:14-18; यूहन्ना 20:19-23; प्रेरित. 1:6-8)

तैना गल्लां केरने लोरे थिये त यीशु तैन केरे मझ़ाटे खड़ो भोइतां ज़ोने लगो, “तुसन शान्ति मैल्ले।” पन तैना एत्रे डेरि जे, कि तैना समझ़ने लगे कि असां आत्मा लहने लोरेम। यीशुए तैन सेइं ज़ोवं, “तुस किजो डर्रेथ ते तुश्शे मने मां शक किजो भोतीए। मेरे हथ पाव हेरा अवं तैए आईं, मीं हथ लेइतां हेरा, किजोकि आत्माई हड्डी त कने मास न भोए ज़ेरू तुस मीं मां लातथ।”

एन ज़ोंनेरे पत्ती तैनी अपने हथ पाव हिराए। पन खुशी सेइं तैन याकीन न भोवं, कि यीशु ज़ींतोए, ते तैना हैरान भोए, यीशुए तैन सेइं ज़ोवं, “तुसन कां खाने जो किछ आए?” तैनेईं तैस ट्लाड़ोरी मेछ़लरो अक टुकड़ो दित्तो। तैनी ट्लाती ते तैन केरे सामने खाइ। तैनी तैन सेइं ज़ोवं, “ज़ैखन अवं तुसन सेइं साथी थियो, त मीं तुसन एना गल्लां ज़ोरी थी, कि मूसेरे कानूने मां ते नेबी केरि किताबन मां ते भजना केरि किताबी मां मेरे बारे मां ज़ैन किछ लिखोरूए तैन पूरू भोनू ज़रूरीए।”

तैखन तैनी तैन केरि मद्दत की, ताके पवित्रशास्त्रे सेमझ़ी सखन। ते तैन सेइं ज़ोवं, “एन पवित्रशास्त्र मां लिखोरूए कि मसीह दुःख झ़ैल्लेलो ते ट्लेइयोवं दिहाड़े मुड़दन मरां ज़ींतो भोलो। ते तैसेरे नंव्वे सेइं यरूशलेम नगरेरां शुरू केरतां सैरी कौमन मां पापन करां मनफिरानेरे मैफारो प्रचार कियो गालो। किजोकि तुस एना सैरी गल्लां केरे गवाहथ। हेरा, अवं एप्पू तुसन पवित्र आत्मा देइलो, ज़ेसेरो वादो बाजी परमेशरे कियोरोए। पन ज़ां तगर स्वर्गेरां शक्ति न मैल्ले तांतगर इस नगर मां राथ।”

यीशुएरू स्वर्गे जो गानू

(मरकुस 16:19-20; प्रेरित. 1:9-11)

फिरी यीशुए तैना नगरेरे बेइर बैतनिय्याह ड्लोंव्वेरे नेड़े ने। ते अपनो हथ खड़ो केरतां तैन बरकत दित्ती। ज़ैखन तै तैन बरकत देने लोरो थियो, त तैन करां अलग भोइ जेव ते परमेशरे तै स्वर्गे जो नीयो। चेलेईं तैसेरी आराधना की ते फिरी खुशी सेइं यरूशलेम नगरे जो वापस च़ले जे। ते तैना हर वक्त मन्दरे मां एइतां परमेशरेरी तारीफ़ केरते थिये।

भड्लाई बाइबिल. Copyright © 2020 The Love Fellowship. Licensed under CC BY-SA 4.0. Source: eBible.org. Typeset from the source files; no intended changes to scripture wording. BibleKenya is not endorsed by the rights holder.

Full source notice & licence · CC BY-SA 4.0 · SourceEdition imported 2026-10-25.

BibleKenya

Reader settings

Theme
Font
Alignment
Reading width

Saved in this browser and used offline too. Press ? for keyboard shortcuts.