যোনা 2

যোনাৰ প্রার্থনা

1যোনাই সেই মাছৰ পেটৰ পৰা নিজ ঈশ্বৰ যিহোৱাৰ আগত প্ৰাৰ্থনা কৰিলে। 2তেওঁ ক’লে,

“মই যিহোৱাক মোৰ কষ্টৰ বিষয়ে প্ৰাৰ্থনাত ক’লো;

তাতে তেওঁ মোক উত্তৰ দিলে।

চিয়োলৰ1 ভিতৰৰ পৰা মই সহায়ৰ কাৰণে কাতৰোক্তি কৰিলোঁ আৰু আপুনি মোৰ স্বৰ শুনিলে।

3আপুনি মোক গভীৰ জলত সাগৰৰ মাজত পেলালে

আৰু মোক সাগৰৰ সোঁতে বেৰি ধৰিলে,

আপোনাৰ আটাই ঢৌ আৰু তৰঙ্গ মোৰ ওপৰেদি গ’ল।

4মই ক’লো, ‘আপোনাৰ দৃষ্টিৰ পৰা মোক দূৰ কৰি

দিলে; মই কেনেকৈ পুনৰ আপোনাৰ পবিত্ৰ মন্দিৰৰ ফালে দৃষ্টি কৰিম?

5জল সমূহে মোক গ্রাস কৰি প্রাণৰ সংশয়লৈ লৈ

গ’ল; অগাধ জলে মোক আগুৰি ধৰিলে;

সাগৰৰ লতা-বনবোৰে মোৰ মূৰ মেৰাই ধৰিলে।

6মই ডুবি গৈ পৰ্ব্বতবোৰৰ মূল পর্যন্ত নামি গ’লোঁ;

নিজৰ ডাংবোৰেৰে পৃথিৱীয়ে মোক চিৰকাললৈকে আটক কৰিলে;

কিন্তু, হে মোৰ ঈশ্বৰ যিহোৱা, আপুনি সেই গাতৰ পৰা মোক উঠাই আনিলে।

7মোৰ প্ৰাণ যেতিয়া মোৰ অন্তৰত ব্যাকুল হ’ল,

মই যিহোৱাক সোঁৱৰণ কৰিলোঁ আৰু মোৰ প্ৰাৰ্থনা

আপোনাৰ ওচৰত আপোনাৰ পবিত্ৰ মন্দিৰত উপস্থিত হ’ল।

8যিসকলে অসাৰ দেৱতাবোৰক মানে,

তেওঁলোকে আপোনাৰ যি বিশ্বস্ততা, তাক অৱহেলা কৰে।

9কিন্তু মই হ’লে স্তুতি-ধন্যবাদেৰে আপোনাৰ উদ্দেশ্যে বলি উৎসৰ্গ কৰিম;

মই কৰা সংকল্প সিদ্ধ কৰিম;

পৰিত্ৰাণ যিহোৱাৰ পৰাই আহে!”

10পাছত যিহোৱাই মাছটোক আজ্ঞা দিয়াত মাছটোৱে যোনাক বামত বমি কৰি উলিয়াই দিলে।